ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Δεύτερο Θέμα Πολιτική

Αλέξης Τσίπρας στο κλείσιμο της συνεδρίασης της ΚΕΑ: Προχωράμε μπροστά, συζητάμε ανοικτά και συλλογικά (Video)

 

 

Συμπυκνώνοντας το μήνυμα της συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης, ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι «το μήνυμα είναι προχωράμε μπροστά, συζητάμε ανοικτά και συλλογικά, δεν φοβόμαστε την κριτική και την αυτοκριτική γιατί η κριτική και αυτοκριτική είναι συστατικό στοιχείο της δικής μας κομματικής κουλτούρας. Ταυτόχρονα είμαστε αποφασισμένοι να στρέψουμε το βλέμμα στις μεγάλες προκλήσεις και να προωθήσουμε την διεύρυνση».

Την ανάγκη η Ελλάδα να επανέλθει άμεσα σε μια ενεργητική εξωτερική πολιτική και στον ρόλο του πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή, υπογράμμισε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, κλείνοντας την συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης.

 

Παράλληλα, άφησε να εννοηθεί ότι δεν είναι βέβαιο με ποιον τρόπο θα αντιμετωπίσει ο πρωθυπουργός την οικονομική κρίση και εάν θα επιλέξει να δραπετεύσει. Υποστήριξε ότι θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις που θα ληφθούν σε επίπεδο Ευρώπης σε σχέση με το Ταμείο Ανάκαμψης και από το «αν οι εκταμιεύσεις γίνουν στο δεύτερο μισό του 2021». Επίσης, σημείωσε πως «είναι σημαντικό αν οι εκταμιεύσεις θα συνδεθούν με υφεσιακές μεταρρυθμίσεις, αν θα συνδεθούν με μνημονιακού χαρακτήρα επιλογές.

Είναι πολύ κρίσιμο αν θα ισχύσει ή όχι η ρήτρα διαφυγής το 2021. Αν όχι, θα βρεθούμε μπροστά σε νέα μέτρα σύντομα, μέτρα λιτότητας, θα πυροδοτήσουν τον υφεσιακό κύκλο. Δεν ξέρω αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα επιλέξει να τα κρύψει αυτά από τον ελληνικό λαό, ή να μιλήσει με ειλικρίνεια. Αν έχει επιλέξει να δραπετεύσει ή να προχωρήσει. Τον Αύγουστο θα μάθουμε».

Συνεχίζοντας, είπε ότι σε διεθνές επίπεδο «πρέπει να εντείνουμε τον αγώνα μας για ένα ισχυρό Ταμείο Ανάκαμψης – χωρίς νέα δάνεια και νέα μνημόνια – και να εντάξουμε αυτήν την προσπάθεια στον συνολικό αγώνα μας για μια κοινωνική Ευρώπη της βιώσιμης ανάπτυξης…Οι αποφάσεις της Ευρώπης θα κρίνουν το μέλλον της χώρας για μια δεκαετία…

Επίσης πρέπει να παλέψουμε κατά των διακρίσεων στην κοινωνία μας, και για μια συγκροτημένη και δίκαιη ευρωπαϊκή και ελληνική μεταναστευτική πολιτική, που σέβεται το διεθνές δίκαιο. Η καταστροφική λογική του κ. Μητσοτάκη ότι η Ελλάδα αποτελεί ασπίδα της Ευρώπης, επιτρέπει στην Ε.Ε. να αποφεύγει τις ευθύνες της και καθιστά τη χώρα και αποθήκη ψυχών και παραβάτη του διεθνούς δικαίου. Ειδικά ενόψει της συζήτησης για αναθεώρηση του Δουβλίνου, πρέπει να ενισχύσουμε αυτόν τον αγώνα σε όλα τα επίπεδα».

Έλλειμα εθνικής στρατηγικής
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, άσκησε κριτική στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, για την πολιτική του στα ελληνοτουρκικά, λέγοντας πως «ο κ. Μητσοτάκης, στην αρχή απέφευγε να πιέσει την Τουρκία, ελπίζοντας ότι έτσι δεν θα αυξηθούν οι ροές. Μετά το τουρκολιβυκό σύμφωνο και τον Έβρο, διέκοψε κάθε δίαυλο με την “Αγκυρα. Τώρα επιχειρεί να ξανανοίξει διαύλους και την ίδια στιγμή να ισσοροπήσει με τον κ. Σαμαρά που τον προειδοποιεί κατά του διαλόγου. Και βέβαια, ούτε κυρώσεις ζητάει, ούτε από την Μέρκελ απαιτεί αναβάθμιση του ευρωτουρκικού διαλόγου, ούτε προβάινει στην επέκταση χωρικών υδάτων στο Ιόνιο με προοπτική να επεκτείνει στην Κρήτη.

Εμείς θα συνεχίσουμε την υπεύθυνη στάση απέναντι σε έναν πρωθυπουργό που δεν συγκαλεί Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, παρά την εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο και την κορύφωση της τουρκικής επιθετικότητας». Προειδοποίησε ωστόσο:

«Όποιοι θεωρούν ότι η Κρήτη μπορεί να έχει την ίδια επήρεια όπως οι Οθωνοί ή άλλα μικρότερα νησιά κάνουν λάθος. Είμαστε υπέρ της συμφωνίας, αλλά δεν μπορεί η συμφωνία να είναι όπως-όπως, και ό,τι νάναι». Απευθύνθηκε δε, στον πρωθυπουργού λέγοντας πως «τον προειδοποιούμε να αλλάξει ρότα, γιατί με τα εθνικά θέματα δεν μπορούμε να παίζουμε».

Αποφάσεις ΚΕΑ
Ο Αλέξης Τσίπρας έκλεισε την ομιλία του με τις εισηγήσεις του για τις αποφάσεις που πρέπει να πάρει η ΚΕΑ σε σχέση με την ανασυγκρότηση του κόμματος: «Το αμέσως επόμενο διάστημα, θα δούμε το πρόγραμμα μας και θα ανοίξουμε μεγάλο διάλογο. Και σήμερα:

1. Η ΚΕΑ να υιοθετήσει την προσθήκη στο όνομα του ΣΥΡΙΖΑ του όρου Προοδευτική Συμμαχία, ως απόφαση – πρόταση που θα επικυρωθεί στο συνέδριο. Στο βαθμό όμως που η πρόταση θα έχει την έγκριση ευρύτατης πλειοψηφίας της ΚΕΑ, θα χρησιμοποιείται ήδη από την προσυνεδριακή περίοδο σε επίσημα λογότυπα και στις κάρτες μελών του κόμματος.

2. Το 3ο Συνέδριο να διεξαχθεί το φθινόπωρο. Στα τέλη του καλοκαιριού, και ανάλογα με τη πορεία της πανδημίας, θα προσδιοριστεί η ακριβής ημερομηνία.

3. Η ΚΕΑ να αποφασίσει τη συγκρότηση Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου, αναθέτοντας στο Πολιτικό Συμβούλιο να ορίσει τη σύνθεσή της, με απόφαση που θα ληφθεί στο τέλος καλοκαιριού, μόλις καθοριστεί ο ακριβής χρόνος διεξαγωγής του συνεδρίου. Επανεκκίνηση της εγγραφής νέων μελών, τόσο στον iSYRIZA, όσο και στις Οργανώσεις Μελών. Έκδοση κάρτας μέλους για όλα τα μέλη. Επισκέψεις στελεχών σε όλη τη χώρα και διοργάνωση ανοικτών εκδηλώσεων και συνελεύσεων με τα κατάλληλα υγειονομικά μέτρα».

Συμπυκνώνοντας το μήνυμα της συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης, ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι «το μήνυμα είναι προχωράμε μπροστά, συζητάμε ανοικτά και συλλογικά, δεν φοβόμαστε την κριτική και την αυτοκριτική γιατί η κριτική και αυτοκριτική είναι συστατικό στοιχείο της δικής μας κομματικής κουλτούρας. Ταυτόχρονα είμαστε αποφασισμένοι να στρέψουμε το βλέμμα στις μεγάλες προκλήσεις και να προωθήσουμε την διεύρυνση».

Ολόκληρη η ομιλία του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα:

Νομίζω ότι άξιζε τον κόπο να βρεθούμε σήμερα εδώ διότι, πέρα από το γεγονός ότι ξαναβρεθήκαμε μετά από πάρα πολύ καιρό, νομίζω ότι η συνεδρίασή μας εκπέμπει ένα πολύ καθαρό, ξεκάθαρο μήνυμα. Και το μήνυμα είναι ότι προχωράμε μπροστά με το βλέμμα στραμμένο στα πραγματικά προβλήματα, τα μεγάλα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Και δυστυχώς τα προβλήματα αυτά είναι μεγάλα, τα προβλήματα αυτά είναι πολλά και θα βαθαίνουν και θα μεγαλώνουν το επόμενο διάστημα. Διότι, με ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης, που έφερε την ύφεση πριν την πανδημία και διαχειρίστηκε τις επιπτώσεις της πανδημίας με τρόπο που, αντί να αμβλύνει τις επιπτώσεις αυτές, τις διογκώνει, βρισκόμαστε δυστυχώς ήδη μέσα σε ένα τούνελ, σε ένα τούνελ κοινωνικό, σε ένα τούνελ οικονομικό, σε μια βαθιά ύφεση. Και η ύφεση δεν είναι μονάχα αριθμοί, αλλά αφορούν ανθρώπινες ζωές.

Το μήνυμα, λοιπόν, είναι ότι προχωράμε μπροστά, συζητάμε ανοιχτά και συλλογικά, δίχως να φοβόμαστε ούτε την κριτική ούτε την αυτοκριτική. Γιατί αποτελεί συστατικό στοιχείο της δικής μας κομματικής κουλτούρας η αυτοκριτική και η κριτική, η συντροφική, με στόχο να προχωρήσουμε πιο μπροστά τη συλλογική μας προσπάθεια.

Ταυτόχρονα, όμως, είμαστε αποφασισμένοι να στρέψουμε το βλέμμα στις μεγάλες προκλήσεις. Ταυτόχρονα, όμως, είμαστε αποφασισμένοι να υλοποιήσουμε τις αποφάσεις μας για τη διεύρυνση, την ανασυγκρότηση, τη σύγκλιση των δυνάμεων που συναπαρτίζουν το σχήμα ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία με προωθητική δυναμική και με γείωση στην κοινωνία.

Και θέλω να πω ότι απ’ όλες τις τοποθετήσεις έχω κρατήσει πολύ σημαντικά πράγματα. Αλλά, θέλω να αναφέρω μονάχα μία παρουσία και μία τοποθέτηση που χαρακτηρίζει ότι ένα κόμμα ανοιχτό, ένα κόμμα διευρυμένο πρέπει να είναι κι ένα κόμμα λαϊκό. Και η παρουσία σ’ αυτό εδώ το βήμα του παπά-Γιάννη και του τρόπου που μίλησε στη σημερινή μας συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης σηματοδοτεί ότι, ναι, αυτό είναι το πρόσωπο της διεύρυνσης. Απευθυνόμαστε ανοιχτά, μαζικά στην κοινωνία και θέλουμε γνήσιους εκπροσώπους της κοινωνίας εδώ στις κεντρικές μας αποφάσεις για να μας μπολιάζουν με την αγωνία και με τις απόψεις της ελληνικής κοινωνίας. Και νομίζω ότι η τοποθέτησή του ήταν μια εξαιρετικά γόνιμη τοποθέτηση.

Το επόμενο διάστημα λοιπόν θα πρέπει να είμαστε εκεί που είναι τα προβλήματα. Όχι κλεισμένοι σε έναν διαρκή εσωτερικό διάλογο –που ο διάλογος πρέπει να γίνει- αλλά σε μια διαρκή πορεία διαδικασία αλληλεπίδρασης με τον κόσμο που αγωνιά.

Είναι σαφές, μίλησα για την ανάγκη ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου, αναφέρθηκα όχι στο σύνολο των αξόνων, στο σύνολο των κεφαλαίων αυτού του συμβολαίου, σε ορισμένα από τα σημαντικά, σε έξι κεφάλαια, σε που θεωρώ ότι είναι από τα σημαντικότερα ίσως κεφάλαια. Και αναφέρθηκα στους άξονες αυτούς στους οποίους σήμερα οφείλουμε να προτάξουμε. Αλλά αυτό το κοινωνικό συμβόλαιο εντάσσεται και μέσα μια ευρύτερη παγκόσμια και ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Σε παγκόσμιες, ευρωπαϊκές και περιφερειακές διεργασίες.

Και επιτρέψτε μου μια αναφορά σ’ αυτό το πλαίσιο, γιατί ίσως στην εισήγησή μου δεν είχα επαρκή αναφορά σ’ αυτό.

Οφείλουμε, συντρόφισσες και σύντροφοι, να δούμε τι γίνεται σήμερα στον κόσμο, στην Ευρώπη, να δούμε ποιες είναι οι διεργασίες, αν υπάρχουν κινηματικές εξελίξεις και διεργασίες και πώς ο ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία που δεν αποτελεί μονάχα μια δύναμη που έκανε την τομή το 2015 και δύναμη αναφοράς στην Ελλάδα, αλλά είναι και μια δύναμη αναφοράς στην Ευρώπη. Είναι μία δύναμη αναφοράς για την παγκόσμια Αριστερά.

Και πιστεύω ότι οφείλουμε, όπως ανέδειξαν τόσο ο σύντροφος ο Αριστείδης, νομίζω ο Ευκλείδης και άλλοι το είπαν, να αναδείξουμε ένα νέο όραμα που μπολιάζεται από αυτές ακριβώς τις ιδέες. Όπως έγινε και πρόσφατα με την Πρωτοβουλία Προσωπικοτήτων για ένα νέο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Συμβόλαιο, όπως άλλωστε η Αριστερά της δικής μου γενιάς σφραγίστηκε από το κίνημα για μια εναλλακτική παγκοσμιοποίηση, λέγαμε τότε, αλλά ήταν ένα κίνημα ενάντια στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, με τα κοινωνικά φόρουμ, που μας έδωσε ταυτότητα και δυναμική στις αρχές του 2000.

Συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων στην Ευρώπη για μεγάλες αλλαγές. Έξω από τη λογική της λιτότητας, στην κατεύθυνση της αναπτυξιακής πράσινης ατζέντας.

Όπως η Αριστερά της περασμένης δεκαετίας ενισχύθηκε και αγωνίστηκε, με σημείο αναφοράς το μεγάλο κίνημα εναντίον της λιτότητας στην Ελλάδα αλλά και ταυτόχρονα και σε δεκάδες πλατείες σε ολόκληρη την Ευρώπη, και κυρίως στη Νότια Ευρώπη.

Σήμερα λοιπόν υπάρχει ανάγκη, όπως τότε έτσι και τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ να μην πρωταγωνιστήσει μονάχα σε εθνικό επίπεδο, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Προοδευτική Συμμαχία να μην πρωταγωνιστήσουν μονάχα σε εθνικό επίπεδο, αλλά να πρωταγωνιστήσουμε και στις διεθνείς και ευρωπαϊκές κινηματικές διεργασίες. Και να αναδείξουμε τα νέα προτάγματα που βγαίνουν σήμερα στο προσκήνιο απ’ αυτή την πολύπλευρη κρίση που έφερε η πανδημία, από την επιδείνωση των ανισοτήτων, από τον αγώνα που δώσαμε και που συνεχίζουμε να δίνουμε εναντίον των διακρίσεων, και βεβαίως από τα μηνύματα τα ανησυχητικά που έχουμε για την αποσταθεροποίηση στην ευρύτερη περιοχή μας.

Έχουμε μπροστά μας συγκεκριμένους αγώνες και μεγάλες προκλήσεις και μεγάλα μέτωπα για τις οποίες προκλήσεις και για τους οποίους αγώνες είχα την ευκαιρία το προηγούμενο διάστημα να συνομιλήσω με πολλούς ηγέτες άλλων προοδευτικών κομμάτων την τελευταία περίοδο –από τα αδελφά κόμματά μας στην Κύπρο, στην Ισπανία και τη Σουηδία, μέχρι τους Σοσιαλιστές σε όλες τις συνόδους του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος δίνω την παρουσία αλλά συνομιλώ και μαζί τους, μέχρι και τους Πράσινους συμμάχους μας στη Γερμανία, στην Ιταλία με τους οποίους συνομίλησα μέσω τηλεδιασκέψεων αμέσως μετά την κρίση της πανδημίας. Και όλοι αυτοί με τους οποίους συνομίλησα ένα χαρακτηριστικό, αποστασιοποιούνται από τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα. Και για τα κόμματα της Αριστεράς ήταν κάτι δεδομένο. Για τους ευρωπαίους Σοσιαλιστές και τους Πράσινους δεν ήταν. Κι αυτό είναι μια νέα πραγματικότητα την οποία πρέπει να τη λάβουμε υπόψη.

Θεωρώ λοιπόν ότι οι βασικοί άξονες τις προσπάθειάς μας σε διεθνές επίπεδο το επόμενο διάστημα είναι τρεις:

Πρώτον, πρέπει να εντείνουμε τον αγώνα μας για ένα ισχυρό Ταμείο Ανάκαμψης, χωρίς νέα δάνεια και χωρίς νέα μνημόνια. Και να εντάξουμε αυτή την προσπάθεια στον συνολικό αγώνα για μια κοινωνική Ευρώπη της βιώσιμης ανάπτυξης, της πράσινης ανάπτυξης.

Μια Ευρώπη και μια ανάπτυξη που θα βασίζεται στο νέο πράσινο deal και στην ψηφιακή ατζέντα, σε κοινή ευρωπαϊκή πολιτική για την Υγεία, στη λογική της περιφερειακής σύγκλισης, στην προστασία της εργασίας, στο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, στη φορολογική δικαιοσύνη.

Και μιας και μιλάω για ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, να πω ότι αυτό το οποίο προτείναμε εμείς ως εισόδημα έκτακτης ανάγκης είναι η ίδια λογική που σήμερα συζητιέται στην Ισπανία και στην Ιταλία. Στην Ισπανία προφανώς από μια κυβέρνηση προοδευτική, και στην Ιταλία από δυνάμεις που είναι σε άμεση αλληλεπίδραση με όλα όσα εμείς κάναμε την περίοδο που ήμασταν στη διακυβέρνηση.

Έχουμε λοιπόν μια ισχυρή βάση στα κινήματα, στις διακομματικές σχέσεις και στο Ευρωκοινοβούλιο με προοδευτικές δυνάμεις στην Ευρώπη. Και αυτή τη δουλειά το επόμενο διάστημα θα πρέπει να την ενισχύσουμε και να επιδιώξουμε τις μεγαλύτερες δυνατές προοδευτικές συμμαχίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Διότι οι αποφάσεις που θα ληφθούν σε επίπεδο Ευρώπης σε αυτούς τους τομείς, θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό και το μέλλον της χώρας μας και μεσοπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα, δηλαδή για την επόμενη δεκαετία.

Δεν μπορούμε λοιπόν, όπως κάνει ο κ Μητσοτάκης και η Ν.Δ., να στηρίζουμε κάποιες ευρωπαϊκές πολιτικές γενικά και αόριστα και να μην αγωνιζόμαστε δυναμικά και στην Ευρώπη για μια άλλη δυναμική, για μια άλλη Ευρώπη.

Κι ένα σχόλιο εδώ σε σχέση με τις αποφάσεις για το Ταμείο. Δεν υπάρχει αμφιβολία -κι εμείς δεν ήμασταν μίζεροι, βγήκαμε και είπαμε ότι ήταν σε θετική κατεύθυνση. Ήταν σε θετική κατεύθυνση κυρίως σε ό,τι αφορά την ποιότητα. Γιατί για πρώτη φορά μπαίνει το στοιχείο της ενίσχυσης του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, πράγμα το οποίο το παλεύουμε χρόνια στην Ευρώπη. Για πρώτη φορά μπαίνει μια λογική αμοιβαιοποίησης. Ανάλογα με τις ανάγκες και σύμφωνα με τις δυνατότητες της κάθε χώρας διαμορφώνεται η μοιρασιά. Οι χώρες με μεγάλη ύφεση, με μεγάλη ανεργία, θα πάρουν κάτι παραπάνω. Αυτά σε ό,τι αφορά την ποιότητα. Και είναι επίσης θετικό ότι υπάρχει η λογική της επιδότησης, των επιδοτήσεων κι όχι μόνο του δανεισμού.

Σε ό,τι αφορά την ποσότητα, θα μπορούσαμε να περιμένουμε και να διεκδικούμε κάτι καλύτερο. Αλλά θεωρείται ότι, σε γενικές γραμμές, για την Ευρώπη που γνωρίσαμε μέχρι σήμερα, δεν μπορεί κανείς να πει ότι είναι για πέταμα.

Σε ότι αφορά τη χρονικότητα όμως, υπάρχει πρόβλημα. Υπάρχει πρόβλημα διότι η λογική της εμπροσθοβαρούς στήριξης είναι αυτή που μπορεί να δώσει μια δυναμική άμβλυνσης των επιπτώσεων της κρίσης. Κι αυτό που συζητιέται σήμερα στην Ε.Ε., μαζί με τις αντιδράσεις των χωρών του Βορρά, των συντηρητικών, είναι οι όποιες εκταμιεύσεις να ξεκινήσουν το β’ εξάμηνο του 2021.

Και αυτό, αντιλαμβάνεστε, σημαίνει ότι για έναν χρόνο από σήμερα δεν θα υπάρχει άμεση παρέμβαση, ενίσχυση των οικονομιών, ιδιαίτερα των κρατών που θα έχουν πληγεί περισσότερο.

Δεύτερο κρίσιμο θέμα στην ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση είναι η απαίτηση των σκληρών βόρειων και συντηρητικών οι όποιες αποφάσεις να συνδεθούν με μια λογική αιρεσιμότητας και με μια λογική παρακολούθησης μεταρρυθμίσεων. Όταν ακούμε μεταρρυθμίσεις, έχει καεί η γούνα μας και το μυαλό μας πάει, όχι αδίκως, σε μια λογική νεοφιλελεύθερων επιβολών.

Και βεβαίως το κρισιμότερο όλων, η διασύνδεση με το ευρωπαϊκό εξάμηνο είναι δεδομένη. Η διασύνδεση, όμως, με τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και της δημοσιονομικής προσαρμογής και αυστηρότητας είναι το κρίσιμο ερώτημα. Το κρίσιμο ερώτημα για το οποίο πρέπει οι προοδευτικές δυνάμεις να παλέψουμε στην Ευρώπη, για να μην ξαναγυρίσουμε από την πίσω πόρτα στη λογική των μνημονίων και της λιτότητας.

Και αυτό είναι μια συζήτηση κρίσιμη, την οποία δεν την διεξάγει εδώ η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, δεν ενημερώνει ανοιχτά τον ελληνικό λαό. Έχει δημιουργήσει την αίσθηση ότι ούτε λίγο ούτε πολύ, θα τρώμε με χρυσά κουτάλια το επόμενο διάστημα.

Όμως, προσέξτε: δεν είναι μόνο ότι όλα αυτά θα καθυστερήσουν. Είναι ότι αν συνδεθούν και με αυτές τις λογικές της αιρεσιμότητας, θυμηθείτε, τις μνημονιακές διαδικασίες δηλαδή, και κυρίως αν -αυτό είναι το κρίσιμο- το 2021 δεν ισχύει η ρήτρα διαφυγής, όπως τη λένε, δηλαδή το ότι η χώρα δεν θα είναι υποχρεωμένη να φτάσει σε πλεονασματικούς στόχους το 2021, σε σχέση με τη συμφωνία για το χρέος, σε στόχους που έχουν να κάνουν δηλαδή με πρωτογενή πλεονάσματα.

Αν λοιπόν αυτό δεν ισχύει για το ’21, όπως ισχύει για το ’20, σημαίνει, να το πω λαϊκά, να το πω απλά να το καταλάβουμε, ότι η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη θα κληθεί να πάρει μέτρα. Μέτρα λιτότητας, μέτρα υφεσιακά.

Και δεν θα φτάνει το γεγονός ότι ο Σεπτέμβρης θα είναι ένας μαύρος Σεπτέμβρης, με μια ανεργία να έχει σκαρφαλώσει ξανά σε επίπεδα που βιώσαμε το 2013–‘14. Θα υπάρχει, ενδεχομένως, και η πίεση για μέτρα λιτότητας, υφεσιακά που θα μας οδηγήσουν σε αυτό τον φαύλο κύκλο. Διότι, θυμάστε, τα μέτρα λιτότητας θα πυροδοτήσουν τον υφεσιακό κύκλο. Και αντιστοίχως η έλλειψη, η μείωση της ζήτησης θα οδηγήσει σε νέα λουκέτα, σε μείωση του τζίρου, σε διόγκωση της ανεργίας.

Αυτή είναι η δυσκολία που υπάρχει μπροστά, για να το κατανοήσουμε. Και γι’ αυτή τη δυσκολία ο κ. Μητσοτάκης θα πρέπει να πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό και το τι σχέδιο έχει για να το αντιμετωπίσει.

Εκτός εάν το σχέδιο είναι να διαφύγει. Διότι, κρατηθείτε, τέλη Αυγούστου θα έχουμε την απάντηση στο ερώτημα αυτό.

Το πρώτο, λοιπόν, σημείο ήταν να εντείνουμε τον αγώνα μας στην Ευρώπη.

Το δεύτερο: πρέπει, πιστεύω να παλέψουμε κατά των διακρίσεων στην ελληνική κοινωνία, αλλά και για μια συγκροτημένη και δίκαιη ευρωπαϊκή και μεταναστευτική πολιτική που σέβεται το διεθνές δίκαιο. Δεν είναι μονάχα η οικονομία και η κοινωνική πολιτική, είναι και το μεταναστευτικό. Μην το ξεχνάμε. Μεταναστευτικό – Προσφυγικό ζήτημα.

Η προστασία της πατρίδας μας, κατά την άποψή μου, πάει χέρι – χέρι με τη διαφύλαξη των αξιών μας. Η καταστροφική λογική του κ. Μητσοτάκη ότι η Ελλάδα αποτελεί ασπίδα της Ευρώπης, επιτρέπει σήμερα στην Ε.Ε. να αποφεύγει τις ευθύνες της και να καθιστά τη χώρα και αποθήκη ψυχών, αλλά και παραβάτη του διεθνούς δικαίου.

Ειδικά, λοιπόν, ενόψει της διαπραγμάτευσης για την αναθεώρηση του Δουβλίνου, το επόμενο διάστημα κατά τη διάρκεια της γερμανικής προεδρίας, πρέπει πιστεύω να ενισχύσουμε αυτόν τον αγώνα σε όλα τα επίπεδα και μέσα στην ελληνική κοινωνίας, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό, και το κατανοούμε όλοι, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Και τρίτο σημείο: τα θέματα της Εξωτερικής Πολιτικής. Η Ελλάδα πρέπει να επανέλθει άμεσα σε μια ενεργητική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και στον ρόλο του πυλώνα της ειρήνης και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. κινείται εδώ κι έναν χρόνο χωρίς πυξίδα. Και με αντικρουόμενες φωνές που δημιουργούν σύγχυση. Ο κ Μητσοτάκης στην αρχή απέφευγε να πιέσει την Τουρκία ελπίζοντας ότι έτσι δεν θα αυξηθούν οι ροές. Και μετά το τουρκολιβυκό Σύμφωνο και τον Έβρο, αποφάσισε να διακόψει κάθε δίαυλο επικοινωνίας με την Άγκυρα. Ήταν λάθος πολιτική αυτή. Και σήμερα που κατάλαβε το λάθος, έχει τα εσωκομματικά του προβλήματα. Τον κ. Σαμαρά να βγαίνει και να λέει με συνέντευξη ότι κακώς συζητάει με την άλλη πλευρά.

Πρέπει να αποφασίσει όμως. Να αποφασίσει αν αυτό που έχει στο μυαλό του είναι το συμφέρον της χώρας ή αν αυτό που έχει στο μυαλό του είναι οι εσωκομματικές ισορροπίες. Να πατάς και στις δύο βάρκες δεν είναι πάντα εύκολο.

Και, βεβαίως, τώρα που επιχείρησε να ξανανοίξει αυτούς τους διαύλους, δεν ξέρω αν υπάρχει ο χρόνος να οικοδομηθεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης.

Πολλοί λένε ότι η άλλη πλευρά είναι απρόβλεπτη. Εγώ θα διαφωνήσω. Η άλλη πλευρά δεν είναι απρόβλεπτη, έχει σχέδιο. Έχει σχέδιο που είναι εύκολο κανείς να το διαβάσει. Το θέμα είναι ποια είναι η δική μας στρατηγική και τι ακριβώς επιδιώκουμε.

Κάποιοι λένε ότι η άλλη πλευρά είναι απομονωμένη. Πού το είδατε αυτό; Καθόλου απομονωμένη δεν είναι. Κάθε άλλο.

Άρα λοιπόν, πιστεύω ότι το έλλειμμα εθνικής στρατηγικής γεννά πολύ μεγάλες ανησυχίες. Εύλογες ανησυχίες για το επόμενο διάστημα. Ούτε κυρώσεις ζήτησε ένα χρόνο τώρα, ούτε από τη γερμανική Καγκελαρία απαίτησε αναβάθμιση του ευρωτουρκικού διαλόγου, ιδίως τώρα που έρχεται η γερμανική προεδρία. Ούτε όμως και προχώρησε, ιδίως μετά και τη συμφωνία με την Ιταλία για την ΑΟΖ που κι εμείς χαιρετίσαμε, στην επέκταση των χωρικών μας υδάτων στο Ιόνιο με προοπτική να επεκταθούν, όταν αυτό είναι ώριμο και όταν έχουμε και κάποια θετική εξέλιξη ενδεχομένως με την Αίγυπτο, και στην Κρήτη.

Και θέλω σε αυτό να είμαι απολύτως σαφής. Όποιοι θεωρούν ότι η Κρήτη μπορεί να έχει την ίδια επήρεια με κάποιο νησί όπως οι Οθωνοί ή με κάποιο μικρότερο νησί, όπως σωστά οδηγηθήκαμε σε συμφωνία για την ΑΟΖ, κάνουν λάθος. Είμαστε υπέρ μιας συμφωνίας, αλλά δεν μπορεί η συμφωνία αυτή να είναι όπως – όπως και ό,τι να’ ναι.

Θα πρέπει, λοιπόν, να υπερασπιστούμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, έχοντας μια σαφή ατζέντα διαλόγου και συνεργασίας, μια πολυδιάστατη εθνική στρατηγική. Αλλά χρειάζεται επειγόντως να έχουμε στρατηγική.

Εμείς θα συνεχίσουμε μια στάση υπευθυνότητας και δεν θα κάνουμε στα εθνικά θέμα την αντιπολίτευση που έκανε ο κ. Μητσοτάκης χέρι – χέρι με τους τσολιάδες και με τους χρυσαυγίτες στις διαδηλώσεις για το Μακεδονικό, όταν λύναμε ένα κρίσιμο εθνικό ζήτημα, με βάση τη λογική και το ρεαλισμό.

Αλλά, βλέπουμε έναν πρωθυπουργό που αρνείται ένα χρόνο να μιλήσει με εμάς, που για τεσσεράμισι χρόνια αναβαθμίσαμε γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά τη χώρα. Βλέπουμε έναν πρωθυπουργό να αρνείται τη σύγκλιση πολιτικών αρχηγών. Και βλέπουμε αυτό να το αρνείται παρά το γεγονός ότι είμαστε σε μια εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο και βιώνουμε μια περίοδο κορύφωσης της τουρκικής επιθετικότητας.

Προειδοποιούμε λοιπόν: αν η έλλειψη εθνικής στρατηγικής οδηγήσει σε αδιέξοδα, η ευθύνη δεν θα είναι δική μας. Η ευθύνη θα ανήκει αποκλειστικά στον κ. Μητσοτάκη και στην κυβέρνηση. Και τον προειδοποιούμε να αλλάξει ρότα, γιατί με τα εθνικά θέματα δεν μπορούμε να παίζουμε.

Υποσχέθηκα να είμαι σύντομος και θα κλείσω.

Σε σχέση με τις αποφάσεις μας. Συντρόφισσες και σύντροφοι, αντιλαμβάνεστε ότι μετά τη σημερινή πλούσια συζήτηση, αυτό για το οποίο παίρνουμε ως εντολή, αν θέλετε, από την ΚΕΑ και με βάση τον διάλογο που έγινε εδώ, είναι πρώτον να βρεθούμε το επόμενο διάστημα και μέχρι το τέλος του καλοκαιριού που θα ξανασυνεδριάσουν τα όργανα για να εκτιμήσουμε την πορεία της πανδημίας και το πώς θα δρομολογηθούν οι διαδικασίες προς το Συνέδριο, πρώτον να βρεθούμε μέσα στην κοινωνία, να εντείνουμε τις προσπάθειές μας, την καμπάνιά μας, τις περιοδείες μας. Δεύτερον, να ανοίξουμε τη συζήτηση για το πρόγραμμα. Νομίζω ότι βγαίνει αυτό από όλες τις τοποθετήσεις και από τη δική μου εισήγηση. Και, βεβαίως, όταν λέω να ανοίξουμε τη συζήτηση το πρόγραμμα, εννοώ να παρουσιάσουμε τη δουλειά της Επιτροπής και να ανοίξει ένας πολύ ουσιαστικός διάλογος. Όχι μόνο στο εσωτερικό μας, αλλά στην κοινωνία.

Και θα είμαστε σε θέση κάποια στιγμή, βεβαίως, να επικυρώσουμε και τα κείμενα. Και εν πάση περιπτώσει τον πλούτο του διαλόγου να τον έχουμε σε ένα πλαίσιο που να μπορεί κανείς να δει ποια είναι τα επίδικα, ποιες οι διαφορετικές απόψεις. Ώστε, πράγματι, η διαφορετική άποψη, οι διαφορετικές γνώμες, τοποθετήσεις, να είναι πλούτος προωθητικός και όχι μια διαδικασία εσωστρέφειας.

Στην προηγούμενη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου εισηγήθηκα, με βάση και την απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, τέσσερα πράγματα, τα οποία σχεδόν ομοφώνως εγκρίθηκαν από το Πολιτικό Συμβούλιο και τα οποία είμαι υποχρεωμένος κλείνοντας –διότι δεν αναφέρθηκα σε αυτά αναλυτικά στην πρωτομιλία μου– να θέσω υπόψη του Σώματος για να πάρουμε την τελική έγκριση και την τελική απόφαση.

Πρώτον, η ΚΕΑ να υιοθετήσει σήμερα την προσθήκη στο όνομα του ΣΥΡΙΖΑ του όρου «Προοδευτική Συμμαχία», ως απόφαση – πρόταση που θα επικυρωθεί βεβαίως στο 3ο Συνέδριό μας, που θέλουμε να είναι ένα Συνέδριο τομής και συνέχειας. Και η εισήγηση, που σχεδόν ομοφώνως εγκρίθηκε με μία διαφωνία, είναι ότι στον βαθμό που αυτή θα τύχει της έγκρισης ευρύτατης πλειοψηφίας σε αυτό εδώ το όργανο, να χρησιμοποιείται ήδη από την προσυνεδριακή περίοδο σε επίσημα λογότυπα –ίσως αυτό θα είναι πλεονασμός, γιατί αυτό συμβαίνει ούτως ή άλλως από τις εκλογές και μετά– αλλά και στις κάρτες μελών του κόμματος που θα εκδώσουμε το επόμενο διάστημα για να πάρουν μαζικά παλιά και νέα μέλη, στην καμπάνια που κάνουμε για την ανασυγκρότηση.

Το δεύτερο σημείο είναι να εισηγηθούμε, να πάρουμε σήμερα απόφαση ότι το 3ο μας Συνέδριο να διεξαχθεί το φθινόπωρο. Και στα τέλη του καλοκαιριού -πανδημίας θέλοντος, να το σημειώσω αυτό, ανάλογα δηλαδή με την πορεία της πανδημίας-, στα τέλη του καλοκαιριού, σε μια επόμενη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου, σε πρώτη φάση, να προσδιορίσουμε την ακριβή ημερομηνία.

Το τρίτο σημείο αφορά την πρόταση η ΚΕΑ να εξουσιοδοτήσει το Πολιτικό Συμβούλιο για τη συγκρότηση της Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου. Το Πολιτικό Συμβούλιο να ορίσει τη σύνθεσή της, με απόφαση που θα ληφθεί κι αυτή προς το τέλος του καλοκαιριού, μόλις καθοριστεί ο ακριβής χρόνος διεξαγωγής του Συνεδρίου. Διότι προφανώς, η Οργανωτική Επιτροπή Συνεδρίου συγκροτείται όταν είναι ορατό και το χρονικό πλαίσιο για τη διεξαγωγή του Συνεδρίου.

Και το τέταρτο σημείο αφορά στην εισήγηση να εγκρίνει η ΚΕΑ την επανεκκίνηση της καμπάνιάς μας για την εγγραφή νέων μελών τόσο στον iSYRIZA, όσο και δια ζώσης στις Οργανώσεις Μελών. Να εγκρίνει την απόφαση για έκδοση κάρτας μέλους για όλα τα μέλη, όπως είπα και πριν, αλλά και την εισήγηση για να ξεκινήσουμε όλο το επόμενο διάστημα, που περιλαμβάνει και τα μπάνια του λαού, τα οποία πρέπει πάντα να τα τιμούμε. Αλλά εμείς πρέπει να είμαστε εκεί, πρέπει να είμαστε δίπλα στους ανθρώπους του τουρισμού, δίπλα στις επιχειρήσεις, δίπλα στους εργαζόμενους, σε όλη τα χώρα. Νομίζω ότι πρέπει να συμφωνήσουμε ότι το επόμενο διάστημα θα έχουμε μια πλούσια καμπάνια με περιοδείες σε όλη τη χώρα και με διοργάνωση ανοικτών εκδηλώσεων, με αφορμή και το πρόγραμμά μας αλλά και την πολιτική συγκυρία. Τηρώντας βέβαια πάντοτε σε όλες αυτές τις ανοιχτές εκδηλώσεις, στις περιοδείες μας τα κατάλληλα υγειονομικά μέτρα, όπως και σήμερα με επιτυχία κάναμε.

Αυτά τα τέσσερα σημεία εισηγούμαι, έχοντας την υποχρέωση μετά και την απόφαση του Πολιτικού Συμβουλίου, στην ΚΕΑ. Και σας καλώ με ανοιχτή καρδιά να τα ψηφίσουμε και να προχωρήσουμε μαζί σε αυτό το καινούργιο ξεκίνημα.

Να είστε καλά σύντροφοι, καλή δύναμη και καλό καλοκαίρι να έχουμε.