ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Δεύτερο Θέμα Τόπος

Το καΐκι Γλαροπούλα του Δούκα

Γράφει ο Κώστας

Ειναι στο Μόλυβο.

Κι επειδή αισθάνομαι ότι πρέπει, θα τη πω την ιστορία. Αρχές του ’80 ως 15χρονος με ανησυχίες αλήτευα στο Μόλυβο τα καλοκαίρια. Έμενα παραλία και την έβγαζα με ελάχιστα. Μια μέρα που καθόμουν στην αγορά στο παραθυράκι της καμάρας πέρασε ένας μουστάκιας περίπου 30χρονος. Του ζήτησα ένα τσιγάρο, μου έδωσε και με ρώτησε αν έχω πρόβλημα οικονομικό και τι μάρκα καπνίζω. Του είπα, με παράτησε, πήγε περίπτερο και γύρισε με πακέτο για μένα. Μετά με ρώτησε αν πεινάω κι αν θέλω κάτι να φάω. Δεν αρνήθηκα. Είπε έχω ένα καΐκι στο λιμάνι, κάτι θα βρούμε για φαγητό. Πράγματι πήγαμε φάγαμε κάτι κονσέρβες που βρήκαμε και κουβεντιάζαμε διάφορα. Μου είπε ότι ο πατέρας του και ιδιοκτήτης του καϊκιού ήταν στη Μακρόνησο εξόριστος μέχρι πρόσφατα και η οικογένεια τότε έμενε στο Λαύριο για να αισθάνονται ότι είναι κοντά του. Μετά με ρώτησε αν θα μου άρεσε να δουλέψω μαζί τους. Δε το σκέφτηκα πολύ ώρα κι από τότε για 2-3 καλοκαίρια δούλεψα στο εικονιζόμενο γρι-γρι. Μισθός δεν υπήρχε αλλά υπήρχε μοιρασιά, όπου όλοι οι εργαζόμενοι παλιοί-νέοι-μικροί-μεγάλοι παίρναμε τα ίδια. Υπήρξε μήνας που ως 15χρονος ψαράς έβγαλα περισσότερα χρήματα απ το δημόσιο υπάλληλο πατέρα μου. Πάντα σκέφτομαι με ευγνωμοσύνη την οικογένεια Δούκα. Τον καπταν- Αριστείδη, τον Άγγελο το μικρό και το Δούκα τον μουστάκια. Όχι μόνο με περιμάζεψαν κοντά τους αλλά με δίδαξαν με τις πράξεις τους τι θα πει, Αλληλεγγύη, Ισότητα, Ανθρωπιά. Να είναι πάντα καλά.