ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Δεύτερο Θέμα Πολιτική

Το Μαξίμου ιδιωτικοποιείται

Το ότι η επικοινωνία παίζει πλέον κυρίαρχο ρόλο στη χάραξη της πολιτικής είναι ασφαλώς κοινός τόπος εδώ και χρόνια στις δυτικές κοινωνίες. Το θόλωμα των παλιών διαχωριστικών γραμμών μεταξύ των παραδοσιακών πολιτικών σχηματισμών και η υποχρεωτική συμμετοχή σε διακρατικούς θεσμούς έχουν περιορίσει ασφυκτικά τις αποκλίνουσες κομματικές επιλογές.

Είναι επόμενο ότι η επικοινωνιακή διαχείριση παίρνει όλο και περισσότερο τη θέση της πραγματικής πολιτικής. Και βέβαια τα fake news, όσο κι αν όλοι τα ξορκίζουν, στο τέλος κυριαρχούν.

Δεν ήταν επομένως έκπληξη που ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφάσισε να δώσει τόση σημασία στο προσωπικό επικοινωνιακό επιτελείο του, συγκεντρώνοντας δίπλα του πλήθος μεγαλοδημοσιογράφων, γνωστών από τη δαιδαλώδη πορεία τους στις επιχειρήσεις ΜΜΕ αλλά και την πολιτική.

Εκεί που πρωτοτύπησε ο κ. Μητσοτάκης, είναι ότι για ακόμα μια φορά δεν τήρησε ούτε τα προσχήματα. Γιατί αυτοί που επέλεξε να τον πλαισιώσουν, δεν χαρακτηρίζονται από τη στενή τους σχέση με τη Ν.Δ., ούτε με την ευρύτερη δεξιά παράταξη. Οι περισσότεροι, μάλιστα, προέρχονται από μέσα ενημέρωσης του –υποτίθεται- αντίπαλου πολιτικού χώρου. Η ιδιότητα που αντάμειψε με τη στελέχωση του πρωθυπουργικού γραφείου ο κ. Μητσοτάκης είναι περισσότερο η προϋπηρεσία των μεγαλοδημοσιογράφων αυτών σε μέσα ενημέρωσης ιδιοκτησίας «ημετέρων» μεγαλοεπιχειρηματιών.

Την τελευταία δεκαετία έχουν πληθύνει οι επιχειρηματίες μεγάλου βεληνεκούς που έχουν «επενδύσει» σε μέσα ενημέρωσης. Κάποιοι απ’ αυτούς αποδείχτηκαν περαστικοί, κάποιοι άλλοι αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη Δικαιοσύνη και κάνα δυο έχουν ήδη διαφύγει στο εξωτερικό. Στην πορεία αυτή εμπιστεύτηκαν κάποια επίλεκτα στελέχη του Τύπου, τα οποία αποδείχτηκαν πρόθυμα να τους εξυπηρετήσουν, σε μια περίοδο μάλιστα που η κρίση δεν άφησε αλώβητο τον Τύπο και τα ηλεκτρονικά μέσα.

Τώρα ήρθε η σειρά του κ. Μητσοτάκη να επιβραβεύσει αυτά τα στελέχη, επενδύοντας με τη σειρά του στην εμπειρία τους, αλλά ποντάροντας και στις καλές τους σχέσεις με τους Ελληνες μεγιστάνες του πετρελαίου, της ναυτιλίας και των τραπεζών.

Μ’ αυτόν τον τρόπο ο πρωθυπουργός ασφαλώς εξασφαλίζει την εύνοια των «μεγάλων» που τόσο επιθυμεί. Αλλά ταυτόχρονα προδίδει –άθελά του- την πρόθεσή του να εξυπηρετήσει με ωμό τρόπο τα δικά τους συμφέροντα. Ασφαλώς, για το «καλό μας».