ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Κάθε μέρα

Ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του

Η ιδιαιτερότητα των εκλογών της 7ης Ιουλίου είναι ότι διακυβεύονται πολλά από τα κεκτημένα των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων.

Γιατί, όλους μας πόνεσε η κρίση, κάποιους όμως τους διέλυσε.  Ίσως είναι η πρώτη φορά που οι θυσίες του ελληνικού λαού έπιασαν τόπο και τα χρήματα της φορολόγησης δεν κατέληξαν σε βαθιές τσέπες και σε δαιδαλώδεις διαδρομές εντός και εκτός Ελλάδος, αλλά χρησιμοποιήθηκαν και για να στηρίξουν τα χαμηλά -εξαθλιωμένα από την κρίση- οικονομικά στρώματα. Μπορεί για τον Κυριάκο Μητσοτάκη τα επιδόματα και η 13η σύνταξη να είναι «χαρτζιλίκι», για εκείνους που τα εισπράττουν όμως, είναι η διαβίωση μισού ή και ενός ολόκληρου μήνα.

Το «ανώνυμο πλήθος» πρέπει να σταματήσει να κρύβεται πίσω από την ανωνυμία του, ζητώντας να «καθαρίσουν» κάποιοι άλλοι γι αυτό. Πρέπει να σηκώσει το βάρος της επιλογής του. Είναι εκείνο που πρέπει να καθορίσει τις εξελίξεις και όχι να τις ακολουθεί. Το «ανώνυμο πλήθος», έχει ονοματεπώνυμο και πρέπει να διεκδικήσει  τη βελτίωση της θέσης του και της ζωής του. Σ’αυτές τις εκλογές αν θέλουμε ν’αλλάξει κάτι, ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του:

Οι φοιτητές ας υπερασπιστούν τα δημόσια Πανεπιστήμια, το πανεπιστημιακό άσυλο.

Οι συνταξιούχοι ας υπερασπιστούν  τις συντάξεις τους, τη δωρεάν περίθαλψή τους, τη μικρή συμμετοχή τους στα φάρμακα.

Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα ας υπερασπιστούν το ωράριό τους, τον κατώτατο μισθό τους, την ασφάλισή τους.

Οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα ας υπερασπιστούν τις θέσεις εργασίας τους, τις συλλογικές τους συμβάσεις. Ας υπερασπιστούν την αναλογία ένα προς ένα στις αποχωρήσεις-προσλήψεις στον δημόσιο τομέα.

Αυτήν τη φορά η Ν.Δ δεν κρύφτηκε, αντιθέτως κυνικά φανέρωσε το πρόγραμμα της. Κανείς δεν δικαιούται να λέει ότι δεν ξέρει. Η Ν.Δ  της λαϊκής δεξιάς του Κώστα Καραμανλή δεν έχει καμία σχέση με την Ν.Δ του Κυριάκου Μητσοτάκη.  Ο τελευταίος αντιπροσωπεύει την επιθετική νεοφιλελεύθερη λογική των πιράνχας.

Όταν η Ν.Δ. αναφέρεται σε δουλειές, εννοεί λίγο πολύ, δουλειές ιδιαίτερα χαμηλών αμοιβών. Αναφέρεται στην επικράτηση του κεφαλαίου σε βάρος της εργασίας. Οι μεγαλοκαρχαρίες χτυπούν τα σαγόνια τους γεμάτοι βουλιμία για να εξασφαλίσουν κοπάδια από το θήραμά τους.

Όλοι λίγο ως πολύ γνωρίζουν, τι “μέλλει γενέσθαι.” Η αδιαφορία, η παραίτηση, το «όλοι το ίδιο είναι», η αποστασιοποίηση λόγω  «ιδεολογικής καθαρότητας», έχουν τιμή. Στην εποχή μας, δυστυχώς, τίποτε δεν είναι καθαρό, τα δικαιώματα κυλιούνται στη λάσπη, κι όσοι φοβούνται να λερωθούν για να τα υπερασπιστούν, είναι άξιοι της μοίρας τους. Είναι μοιρολατρικό και ανεύθυνο, να  μεταθέτει κανείς τις ευθύνες του και να περιμένει κάποιοι άλλοι να υπερασπιστούν τα δικαιώματά του, ενώ ο ίδιος θα αναμένει.