13 Δεκεμβρίου 2018 | Κάθε μέρα |

Αυτοδιοικητικές εκλογές: Δεν παρακολουθούμε τις εξελίξεις, τις συνδιαμορφώνουμε

Η Αριστερά, δημόσια και ανοιχτά, μπροστά σε όλη την τοπική κοινωνία έχει πει ότι, ενθαρρύνει τον σχηματισμό, στηρίζει και θα συμμετέχει, σε πλατιά αυτοδιοικητικά σχήματα και κινήσεις που εκπληρώνουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις: Αυτές οι προϋποθέσεις είναι, προγραμματικές, οργανωτικές αλλά και προσώπων.

Σε συνέχεια του χθεσινού μας σημειώματος και εντελώς καλοπροαίρετα πολλοί και πολλές είναι αυτοί που μας ρωτάνε: «Παρ” όλα αυτά η Αριστερά, τι ακριβώς ρόλο θα παίξει στην υπόθεση της συγκρότησης των αυτοδιοικητικών σχημάτων; Απλά θα παρακολουθεί ή θα έχει ενεργή εμπλοκή;» 

Αν και αρκετές φορές στο παρελθόν μας έχει δοθεί η ευκαιρία  να μιλήσουμε για αυτό το θέμα καλό είναι να το ξεκαθαρίσουμε άλλη μια φορά:

Η Αριστερά, δημόσια και ανοιχτά, μπροστά σε όλη την τοπική κοινωνία έχει πει ότι, ενθαρρύνει τον σχηματισμό, στηρίζει και θα συμμετέχει, σε πλατιά αυτοδιοικητικά σχήματα και κινήσεις που εκπληρώνουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις: Αυτές οι προϋποθέσεις είναι, προγραμματικές, οργανωτικές αλλά και προσώπων.

Οι προγραμματικές προϋποθέσεις δεν εκφράζουν τίποτα άλλο, παρά την ανάγκη, τα αυτοδιοικητικά σχήματα να παίρνουν  υπόψη τους και να ενσωματώνουν θετικά στα προγράμματά τους, τα νέα δεδομένα που έχουν δημιουργηθεί στο νησί μας, αλλά και στην περιφέρεια:

Το πρώτο δεδομένο, που αφορά τη Λέσβο, είναι η διαίρεση του δήμου Λέσβου

Οι επόμενες εκλογές θα βρουν το νησί μας με δύο δήμους, όποτε, σαφώς το ζητούμενο θα είναι με ποιο τρόπο αυτοί (και κυρίως ο νέος δήμος που θα προκύψει στο δυτικό νησί) θα μπορέσουν να λειτουργήσουν, άμεσα και αποτελεσματικά προς όφελος των πολιτών.

Το δεύτερο δεδομένο, που έχει μεγάλη σημασία για τη Λέσβο, είναι η ενίσχυση των, παλιών κοινοτήτων, με πόρους αρμοδιότητες, αλλά και αυτονομία. 

Με αρκετές δεκάδες κοινότητες, που ουσιαστικά για τα μέτρα της υπόλοιπης Ελλάδας, χαρακτηριζονται ως κωμοπόλεις, το ζητούμενο είναι με ποιο τρόπο και ποιοι θα είναι οι πολίτες που θα αναλάβουν να τις ξαναζωντανέψουν.

Το τρίτο δεδομένο, είναι η απλή αναλογική, σε όλα τα επίπεδα της αυτοδιοίκησης.

Με την διαμόρφωση των πλειοψηφιών εντός των συμβουλίων, σε όλα τα επίπεδα, στη βάση προγραμματικών συμφωνιών, το ζητούμενο είναι, τόσο προεκλογικά, όσο και στις συνεργασίες που θα προκύψουν, να διαμορφωθούν «λειτουργικές πλειοψηφίες» που θα μπορούν να παράγουν έργο, προς όφελος της πλειοψηφίας των πολιτών του νησιού.

Το τέταρτο δεδομένο είναι ο διπλασιασμός των πόρων που διατίθενται για τα νησιά μας, καθώς επίσης και το σύνολο των νέων δυνατοτήτων που ήδη έχουν διαμορφωθεί. 

Με τις καινούριες αυτοδιοικητικές αρχές να είναι αυτές που καλούνται να σχεδιάσουν την επόμενη προγραμματική περίοδο, το ζητούμενο είναι, πως αυτός ο σχεδιασμός, αλλά και στη συνέχεια η υλοποίηση του, θα γίνει με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε οι έννοιες «παραγωγική ανασυγκρότηση» και «δίκαια ανάπτυξη», πραγματικά να αποκτήσουν συγκεκριμένο νόημα για το νησί μας.

Το πέμπτο δεδομένο, είναι ότι και την επόμενη περίοδο η εξελισσόμενη προσφυγική κρίση θα πιέζει, αντικειμενικά την τοπική μας κοινωνία. 

Το ζητούμενο είναι με ποιόν τρόπο θα την αντιμετωπίσουμε, έτσι ώστε να διατηρήσουμε την ανθρωπιά μας και την υπερηφάνεια της αλληλεγγύης.

Οι οργανωτικές προϋποθέσεις είναι όλες εκείνες που μπορούν να εγγυηθούν, όσο βέβαια αυτό είναι εφικτό να γίνει από τα πριν, ότι τα νικηφόρα σχήματα , αλλά και οι λειτουργικές πλειοψηφίες, εντός των νέων συμβουλίων θα μπορέσουν να είναι αποτελεσματικές και να παράξουν έργο.

Το ζητούμενο είναι δημοτικές και περιφερειακές αρχές που θα είναι στη θέση να σχεδιάζουν και να υλοποιούν έργα και παρεμβάσεις προς όφελος της τοπικής κοινωνίας. Αυτά, μάλιστα τα έργα και οι παρεμβάσεις να υλοποιούνται έγκαιρα και με διαφάνεια , να υπάρχει συνεργασία μεταξύ τους κλπ.

Αυτονόητα πράγματα δηλαδή, που όμως όλο το προηγούμενο διάστημα δεν είχαν γίνει πράξη και ταλαιπωρούν τις τοπικές μας κοινωνίες εδώ και χρόνια.

Τέλος για την Αριστερά, έχουν μεγάλη σημασία και τα πρόσωπα που θα αναλάβουν να φέρουν σε   πέρας τα παραπάνω.

Με τίποτα δεν θέλουμε να δούμε την ανακύκλωση, παλιών, φθαρμένων, στη συνείδηση της τοπικής κοινωνίας, προσώπων, για τα οποία λέγονται και ακούγονται πολλά.

Σε αυτά τα πλαίσια, η Αριστερά, βλέπει και τους επικεφαλής των αυτοδιοικητικών σχημάτων και τους μελλοντικούς κοινοτάρχες, δημάρχους και περιφερειάρχη: Η απλή αναλογική μεταβάλει το μοντέλο της αυτοδιοίκησης από προσωποκεντρικό και «ενός ανδρός ή γυναικός αρχή» σε συλλογικό.

Ο κοινοτάρχης, οι δήμαρχοι και ο/η περιφερειάρχης, άρα και οι επικεφαλής των συνδυασμών, θα είναι τα πρόσωπα εκείνα που θα έχουν την δυνατότητα, αφενός μεν να εκφράσουν το σύνολο των προγραμματικών δεσμεύσεων των αυτοδιοικητικών σχημάτων, αφετέρου η προσωπικότητα τους να μπορεί να βοηθάει στην ακόμα μεγαλύτερη διεύρυνσή τους και τέλος, ως επικεφαλής της κοινότητας, του δήμου ή της περιφέρειας να μπορούν να ακούν, να συνθέτουν, να εμπνέουν εμπιστοσύνη και να οδηγούν τα συμβούλια (κοινοτικά, δημοτικά και περιφερειακό).

Αρα, λοιπόν, η Αριστερά, προφανώς και δεν μένει αμέτοχη στην προετοιμασία που γίνεται, εν όψη των επερχόμενων αυτοδιοικητικών εκλογών.

Αντίθετα, παίρνει ενεργά ρόλο, έτσι ώστε, οι νέες αυτοδιοικητικές αρχές, να έχουν από τώρα όλα τα εχέγγυα, ότι θα λειτουργήσουν προς όφελος της πλειοψηφίας της τοπικής μας κοινωνίας, αξιοποιώντας έτσι στην πράξη τις νέες δυνατότητες που έχουν δημιουργηθεί.

Print Friendly, PDF & Email



/ Γραφές

Ο λοστός του Αίλληνα