25 Νοεμβρίου 2018 | Γραφές |

Δεν είσαι μόνη – Δεν είσαι η μόνη – Σπάμε το φράγμα της σιωπής!

Η κοινωνική ευαισθησία στα θύματα κακοποίησης και η μείωση ανοχής στη βία, μπορεί να βοηθήσει τις  κακοποιημένες γυναίκες να γκρεμίσουν τον τοίχο της σιωπής, να νικήσουν τις αναστολές και τη ντροπή και να μιλήσουν ανοικτά για το πρόβλημά τους.

Η 25η του Νοέμβρη έχει καθιερωθεί σαν Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών.

Με αφορμή την μέρα αυτή , αλλά και κάθε μέρα, είναι επιτακτική ανάγκη όλες και όλοι να ενθαρρύνουμε και να βοηθήσουμε, ή να εγκαλέσουμε και να  καταγγείλουμε όταν απαιτείται αλλά και να νομιμοποιήσουμε τον αγώνα που αποσκοπεί στην αναίρεση των κάθε είδους πρακτικών σωματικής, ψυχολογικής, συναισθηματικής, λεκτικής, σεξιστικής βίας κατά των γυναικών και της κουλτούρας σιωπής των θυμάτων βίας. Είναι επίσης επιτακτική η ανάγκη να σπάσει η «κοινωνική σιωπή» που υποχρεώνει χιλιάδες γυναίκες διεθνώς αλλά και στη χώρα μας στην προσωπική σιωπή, τον καταναγκασμό, την αίσθηση αναξιοπρέπειας.

 «Η καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών δεν μπορεί παρά να εμπεριέχει, οργανικά και ως βασική προϋπόθεση, την καταπολέμηση και την εξαφάνιση της ντροπιαστικής σιωπής που είναι ντροπιαστική για την ίδια την κοινωνία μας, και όχι για τα θύματα της βίας, όπως πρεσβεύουν ακραίες συντηρητικές ιδεολογικές και πολιτιστικές απόψεις, ανομολόγητες βέβαια ακόμα στο σύγχρονο κόσμο μας» υπογράμμισε ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, μιλώντας στην Ολομέλεια, ενόψει της 25ης Νοεμβρίου, διεθνούς ημέρας για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.

Δυστυχώς τα στοιχεία όλων των έγκυρων ερευνών, δείχνουν ολοένα αυξανόμενα ποσοστά που αφορούν στη βία και την κακοποίηση των γυναικών.  Γι αυτό και  κινήματα όπως το #MeToo για τη σεξουαλική παρενόχληση, το κίνημα #NiUnaMenos, Ούτε μία λιγότερη!, όπου γυναίκες διαμαρτύρονται ενάντια στη σεξιστική βία και τις δολοφονίες γυναικών, το κίνημα #HomeToVote στην Ιρλανδία, όπου κερδήθηκε το δημοψήφισμα για τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων , βρίσκουν μεγάλη ανταπόκριση, κερδίζουν σε δημοσιότητα, σε εντυπώσεις αλλά και σε αποτελέσματα μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δείχνουν ότι στην ίδια τη ζωή και καθημερινή πρακτική οι γυναίκες εξακολουθούν να παλεύουν με άνισους όρους και να υφίστανται διακρίσεις.

Η βία έχει επίσης  κοινωνικά αλλά και ταξικά χαρακτηριστικά. Οι γυναίκες που ανήκουν στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα, ή έχουν χαμηλό μορφωτικό επίπεδο ή οι γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες, είναι πιο ευάλωτες στη βία δείχνουν να έχουν λιγότερες πιθανότητες να την καταγγείλουν, ή ακόμα να βρουν δικαίωση από την καταγγελία τους αυτή. Γι αυτό και η σιωπή απέναντι στη βία έχει επίσης ταξικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Τι γίνεται όμως σε νομικό ή θεσμικό επίπεδο; Μεγάλη θεσμική και πολιτική πρωτοβουλία αναφορικά με την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών αποτελεί η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Η απόφαση του Συμβουλίου της Ε.Ε. τον Ιούνιο του 2017 να προσχωρήσει και να υπογράψει αυτή τη Σύμβαση αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα και ένα ισχυρό πολιτικό σήμα ότι η Ε.Ε. δεσμεύεται να θέσει τέλος στη βία κατά των γυναικών δεδομένου ότι η Σύμβαση αποτελεί το πρώτο δεσμευτικό και συνολικό διεθνές εργαλείο για την αντιμετώπιση της βίας αυτής. Δεν αρκεί όμως από μόνο του, καθώς προϋποθέτει την επικύρωσή της από όλες τις χώρες και τη λήψη μέτρων για την υλοποίησή της στην πράξη. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι αν και η χώρα μας ήταν από τις πρώτες που υπέγραψε την Σύμβαση, ήδη από το 2011, μόλις τον Μάρτιο του 2018 την κύρωσε στην ελληνική βουλή μαζί με τον εφαρμοστικό της νόμο.

Σε εθνικό και τοπικό επίπεδο λειτουργεί από την Γενική Γραμματεία Ισότητας των φύλλων η 24ωρη τηλεφωνική γραμμή SOS 15900 για την υποστήριξη των θυμάτων βίας, αλλά γιατί όχι κι όσων γίνονται μάρτυρες βίας. Υπάρχουν τα Συμβουλευτικά Κέντρα και σε μεγάλες πόλεις, όπως στη Μυτιλήνη, ξενώνες για θύματα βίας που μπορούν γυναίκες, κορίτσια αλλά και γυναίκες πρόσφυγες να βρουν στήριξη και καταφύγιο.

Φτάνουν αυτά τα μέτρα για την στήριξη των θυμάτων ή για να φύγει αυτό το πέπλο σιωπής που σκεπάζει τα θύματα αλλά και την κοινωνία συνολικά, καταλαμβάνοντας και κρατικούς φορείς όπως είναι η αστυνομία, ή η δικαιοσύνη; Όχι. Απαιτείται συνολική κινητοποίηση. Η κοινωνική ευαισθησία στα θύματα κακοποίησης και η μείωση ανοχής στη βία, μπορεί να βοηθήσει τις  κακοποιημένες γυναίκες να γκρεμίσουν τον τοίχο της σιωπής, να νικήσουν τις αναστολές και τη ντροπή και να μιλήσουν ανοικτά για το πρόβλημά τους. Πρέπει επίσης να υποστηριχθούν με προσωπικό ,πόρους και πραγματική στήριξη τόσο απ το Κράτος αλλά και από τις Τοπικές και Περιφερειακές Αρχές , όλες οι δομές υποστήριξης των κακοποιημένων γυναικών. Για να μπορέσουν να συμβάλλουν πολλαπλά , δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην ευαισθητοποίηση της κοινωνίας και περισσότερη ενημέρωση σε όλες και όλους.

 Ενώνουμε δυνάμεις. Σπάμε το φράγμα της σιωπής

 

*Μαρία Νικολάρα Περιφερειακή Σύμβουλος/ Μέλος της Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας Π.Β.Αιγαίου

Print Friendly, PDF & Email



/ Editorial

Ένα βήμα