25 Νοεμβρίου 2018 | Editorial |

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά

Ας μην «κατηγορούμε τα παιδιά» που λένε ότι «η δημοκρατία σας ξεπουλάει την Μακεδονία». Ρόλο αναζητούν, θέση και φωνή στον κόσμο. Και κυρίως προοπτική. Αμα δεν τους τα δώσουμε εμείς, θα τα δώσει κάποιος άλλος.

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά, έτσι και αλλιώς τα ξέρουν όλα…

Οι σημερινές φουρνιές των μαθητών, ιδιαίτερα στις φτωχές περιοχές των πόλεων και της περιφέρειας, είναι αυτές που είδαν τα αδέλφια τους και τα ξαδέλφια τους να φεύγουν στο εξωτερικό για να βρούνε δουλειά, γιατί «τι να κάνουν εδώ;». Είναι αυτές που βλέπουν τους γονείς τους να είναι χρόνια άνεργοι. Είναι, δηλαδή, αυτή η γενιά, που πάνω τους εκβάλουν το αδιέξοδα της κρίσης που βιώνουμε εδώ και δέκα χρόνια.

Είναι ταυτόχρονα εκείνη η γενιά που ενηλικιώνεται πολιτικά «επί ΣΥΡΙΖΑ». Γιατί να γνωρίζει και κυρίως γιατί να την ενδιαφέρει αν «πριν» δεν υπήρχαν δασκάλου και βιβλία στα σχολεία; Μπροστά κοιτάει και αυτό που δεν βλέπει είναι που την τρομάζει. Η νεολαία αμφισβητεί το σύστημα. Για αυτή τη γενιά «το σύστημα» είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ας μην «κατηγορούμε τα παιδιά» που λένε ότι «η δημοκρατία σας ξεπουλάει την Μακεδονία». Ρόλο αναζητούν, θέση και φωνή στον κόσμο. Και κυρίως προοπτική. Αμα δεν τους τα δώσουμε εμείς, θα τα δώσει κάποιος άλλος.

 

Print Friendly, PDF & Email



/ Editorial

Ένα βήμα