10 Νοεμβρίου 2018 | Κάθε μέρα |

Οι επίδοξοι δεσμοφύλακες της σκέψης

Tο νησί μας, η Λέσβος, έχει μια μακρόχρονη ιστορία στα γράμματα και τον λόγο. Προφορικό ή γραπτό. Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων του νησιού, ο Λέσβιοι, είναι δημοκράτες. Καμία προσπάθεια, καμιά απειλή, καμιά βρισιά, κανένας προπηλακισμός, δικτυακός ή πραγματικός, δεν είναι σε θέση να τους αφαιρέσει τη δυνατότητα, τη διάθεση και τη θέληση που έχουν, να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους. Αυτός είναι ο λόγος που αυτές οι ομάδες των υβριστών, απομονώνονται και εξοστρακίζονται στο περιθώριο της τοπικής μας κοινωνίας.

Αυτό που έχουμε μπροστά μας είναι μια προσπάθεια, που έχει σαν στόχο να αποτρέψει την εμφάνιση οτιδήποτε λόγου  ξεφεύγει, έστω και στο ελάχιστο, από την τσιμενταρισμένη λογική, που αυτή η ομάδα των σχολιαστών των κοινωνικών μέσων έχει για τα πράγματα.

Τις προάλλες, ο δημοσιογράφος Στρατής Μπαλάσκας, δέχτηκε οργανωμένη, όπως όλα δείχνουν επίθεση, μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, για το άρθρο του με τίτλο: «Η Παναγιά η πουτανιάρα στο κάτω κάστρο της Μυτιλήνης» Λίγο καιρό αργότερα, η δημοσιογράφος Ανθή Παζιάνου, δέχτηκε, ίδιας μορφής οργανωμένη επίθεση, γιατί «τόλμησε» να γράψει για την γνωστή υπόθεση της νεαρής με την μαντήλα που μερικοί ανεγκέφαλοι της επιτέθηκαν στη Γέρα.

Στο ενδιάμεσο, αντίστοιχη επίθεση δέχτηκε η πρόεδρος της Συνύπαρξης, ενώ τώρα είναι η σειρά της συμβολαιογράφου Τζώρτζιας Ρασβίτσου.  «Τόλμησε» να γράψει τις «Σκέψεις κάτω από μιά πολεμική μηχανή«, ένα αντιπολεμικό κείμενο με αφορμή την πρόσφατη παρέλαση της Μυτιλήνης. Αυτό, ήταν αρκετό για να δεχτεί, μια εξίσου όπως όλα δείχνουν, οργανωμένη επίθεση από διαφόρους.

Το κοινό στοιχείο όλων αυτών των υποθέσεων είναι ένα: Το μίσος και η, λεκτική, βιαιότητα που βγάζουν όσοι συμμετέχουν σε αυτές τις επιθέσεις. Επιπλέον, άλλο κοινό στοιχείο, ο σεξισμός, όταν ο στόχος της επίθεσης είναι γυναίκες.

Είναι σαφές, ότι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με αντιδράσεις ανθρώπων, που διαφωνούν με τα γραφόμενα και τις απόψεις που εκφράζουν μέσα από αυτά, οι συγγραφείς τους. Άλλωστε το ίδιο το ύψος και το περιεχόμενο των διαφόρων σχολίων, δείχνει καθαρά ότι η συντριπτική πλειοψηφία των σχολιαστών, δεν μπήκε καν στον κόπο να διαβάσει τα κείμενα.

Αυτό που έχουμε μπροστά μας είναι μια προσπάθεια, που έχει σαν στόχο να αποτρέψει την εμφάνιση οτιδήποτε λόγου  ξεφεύγει, έστω και στο ελάχιστο, από την τσιμενταρισμένη λογική, που αυτή η ομάδα των σχολιαστών των κοινωνικών μέσων έχει για τα πράγματα. Για οποιοδήποτε θέμα: Από το …μέγεθος της σημαίας, από τον σταυρό, μέχρι τους πρόσφυγες, την άμυνα της χώρας, τα πάντα.

Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο επικίνδυνα, αν αναλογιστούμε ότι, σε αρκετές περιπτώσεις, μερικοί δεν αρκούνται στις επιθέσεις μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Άλλωστε είναι γνωστό ότι οι δύο δημοσιογράφοι έχουν δεχτεί και λεκτικές επιθέσεις και απειλές και στην πραγματική ζωή. Από την άλλη η Τ. Ρασβίτσου, καταγγέλλει, ότι λίγες ώρες μετά τις διαδικτυακές επιθέσεις, δέχτηκε και «περίεργες» επισκέψεις στο σπίτι της.

Ομως το νησί μας, η Λέσβος, έχει μια μακρόχρονη ιστορία στα γράμματα και τον λόγο. Προφορικό ή γραπτό. Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων του νησιού, ο Λέσβιοι, είναι δημοκράτες. Καμία προσπάθεια, καμιά απειλή, καμιά βρισιά, κανένας προπηλακισμός, δικτυακός ή πραγματικός, δεν είναι σε θέση να τους αφαιρέσει τη δυνατότητα, τη διάθεση και τη θέληση που έχουν, να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους. Αυτός είναι ο λόγος που αυτές οι ομάδες των υβριστών, απομονώνονται και εξοστρακίζονται στο περιθώριο της τοπικής μας κοινωνίας.

Δεν φοβίζουν κανέναν!



/ Editorial

ΦΠΑ για φάπες!