1 Νοεμβρίου 2018 | Editorial |

Με αφορμή των φάκελο της Κύπρου. Προδότες που φοράνε τον μανδύα του «πατριώτη»

Οι ίδιοι άνθρωποι που εξυμνούν τον Παπαδόπουλο και τον Ιωαννίδη, είναι αυτοί που κάθε Ιούλη, χύνουν δάκρυα για την Κύπρο και την τραγωδία της. Προβάλλουν ως λύση στις σημερινές δυσκολίες, αυτούς που πρόδωσαν την Κύπρο. Ολα αυτά πλαισιωμένα με τεράστιες σημαίες και σταυρούς

Οχι ότι δεν το ξέραμε, αλλά όπως και να το δει κανείς είναι αποκαλυπτικό: Το άνοιγμα του «φακέλου της Κύπρου»,  επιβεβαιώνει, σαράντα χρόνια μετά, τον προδοτικό ρόλο που έπαιξε η ελληνική χούντα στην Κυπριακή τραγωδία.

Η απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας και το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου είναι αυτά που άνοιξαν την πόρτα στον Αττίλα και οδήγησαν τελικά στην διχοτόμηση του νησιού. Μια συνειδητή επιλογή Ελλήνων αξιωματικών, που στις καταθέσεις τους στην επιτροπή της Βουλής που συστάθηκε το 1986 προκειμένου να διερευνήσει τα αίτια της τραγωδίας, εμφανίζονται αμετανόητοι, άβουλοι, άμοιροι, αλλά πάντα «πατριώτες».

Μπορεί να φαντάζει πλέον ότι η όλη υπόθεση δεν έχει παρά ιστορικό χαρακτήρα. Δεν είναι όμως έτσι. Επι τριάντα χρόνια ο «φάκελος» παρέμενε κλειστός. Η ελληνική αλλά και η κυπριακή κοινωνία δεν είχε καμιά πρόσβαση στα ντοκουμέντα και τις καταθέσεις που αυτός περιέχει.  

Στην εποχή της τεράστιας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που βιώνουμε σήμερα, είναι πολλοί εκείνοι που ανατρέχουν «με νοσταλγία» στα χρόνια της χούντας. Οχι μόνο, αυτοί που βολεύτηκαν και συνεργάστηκαν με εκείνο το καθεστώς. Άλλωστε η πλειοψηφία τους είναι πλέον υπέργηροι και κανέναν ρόλο δεν παίζουν στα σημερινά πράγματα. Εδώ μιλάμε κυρίως για τους νεώτερους.Ακόμα και εδώ στο νησί μας.

Ανατρέχοντας στα προφίλ που διατηρούν στα κοινωνικά δίκτυα, διάφοροι ακραίοι και οι ομάδες τους, η εμφάνιση θετικών αναφορών αλλά και η  εξύμνηση των δικτατόρων της ελληνικής χούντας είναι παρούσα. Οι ίδιοι άνθρωποι που εξυμνούν τον Παπαδόπουλο και τον Ιωαννίδη, είναι αυτοί που κάθε Ιούλη, χύνουν δάκρυα για την Κύπρο και την τραγωδία της. Προβάλλουν ως λύση στις σημερινές δυσκολίες, αυτούς που πρόδωσαν την Κύπρο. Ολα αυτά πλαισιωμένα με τεράστιες σημαίες και σταυρούς.

Θα ήταν γελοίο, αλλά είναι τρομακτικό. Οι δεκαετίες που πέρασαν ήταν αρκετές, προκειμένου να «ξεπλυθούν» τεράστιες ευθύνες. Να μην τιμωρηθεί κανείς από τους προδότες. Το χειρότερο: Να ξεθωριάσει σε αρκετούς η μνήμη και αυτοί οι επίορκοι να τους εμφανίζουν σήμερα κάποιοι σαν «ήρωες».

Σαράντα χρόνια μετά την κυπριακή τραγωδία και τριάντα χρόνια μετά το κλείσιμο του «φακέλου», η δυνατότητα πρόσβασης σε αυτόν, από τον κάθε ένα και την κάθε μία, δεν έχει μόνο ιστορική αξία. Η άγνοια και η λήθη είναι αυτή που επιτρέπει στα «τέρατα» να εμφανίζονται ξανά και ξανά, φορώντας κάθε φορά τον μανδύα του «πατριώτη».

Διαβάστε τους τέσσερις πρώτους τόμους του φακέλου της Κύπρου

– Τα πορίσματα της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων (Τόμος 1)

– Τα διαδικαστικά της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων (Τόμος 2)

– Πρακτικά της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων. Συνεδριάσεις: 2 Ιουλίου έως 22 Ιουλίου 1986, Φάκελοι 1 – 8 (Τόμος 3)

– Πρακτικά της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων. Συνεδριάσεις: 29 Ιουλίου έως 4 Σεπτεμβρίου 1986, Φάκελοι 9 – 12 (Τόμος 4)

 

Print Friendly, PDF & Email



/ Editorial

Ένα βήμα