21 Σεπτεμβρίου 2018 | Της μέρας τα καμώματα... |

Προσφυγικό: Μια δύσκολη διαχείριση με πολλούς περιορισμούς

Τα λάθη, οι παραλείψεις, οι καθυστερήσεις γίνονται μέσα στα πλαίσια που αναλογούν στην Ελληνική κυβέρνηση. Ολα αυτά συγκεντρώνονται στο γεγονός ότι δεν έχει καταφέρει να διαχειριστεί αποτελεσματικα, μια κρίση που δεν είναι δική της, που δεν έχει αυτή κάποια ευθύνη για την ύπαρξή της σε συνθήκες μάλιστα σημαντικών δημοσιονομικών περιορισμών και, μέχρι πρόσφατα, μνημονίων!

Μιλώντας για την κατάσταση στη Μόρια και προκειμένου να είμαστε απολύτως ακριβείς, αλλά και δίκαιοι, αυτό για το οποίο σήμερα πολλοί και από τα αριστερά και από τα δεξιά, κατηγορούν την κυβέρνηση είναι. ότι δεν έχει καταφέρει να διαχειριστεί, αποτελεσματικά, μια πρωτοφανή προσφυγική κρίση, για τα δεδομένα της Ευρώπης του τελευταίου αιώνα, προσφυγική και μεταναστευτική κρίση

Επιπλέον, για την διαχείριση αυτής της κρίσης, υπάρχουν μια σειρά από περιορισμοί, που δεν εξαρτιούνται από αυτή:

Συγκεκριμένα:

Οι βόρειοι γείτονες μας, αλλά και πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν κλείσει τα σύνορα τους, εμποδίζοντας έτσι τους πρόσφυγες και μετανάστες να φτάσουν στον τελικό τους προορισμό. Μπορούν να το κάνουν και το κάνουν. Μπορούν να το κάνουν γιατί τα σύνορα τους είναι χερσαία, τους είναι εύκολο να σηκώνουν συρματοπλέγματα, να τα φυλάνε αποτελεσματικά και να μην αφήνουν κανέναν να περάσει.

Οποιος/ όποια νομίζει ότι το ίδιο πράγμα, δηλαδή «κλείσιμο συνόρων» και μάλιστα «θαλασσίων συνόρων» θα μπορούσε να το κάνει και η Ελλάδα, είναι γελασμένος/η (δες και αυτό: Τι σημαίνει «αποτροπή προσφύγων και μεταναστών στη θάλασσα»;)

Επιπλέον: Με τον εκβιασμό των «κλειστών συνόρων» η Ελλάδα υποχρεώθηκε να δεχτεί την ¨κοινή δήλωση Ε.Ε. – Τουρκίας«. Η δήλωση αυτή,  ήρθε να δώσει τέρμα στη μεγάλη προσφυγική κρίση του 2015. Από την μια υποχρέωσε την Τουρκία σε συγκεκριμένες ενέργειες για τον καλύτερο έλεγχο των δικών της, θαλασσίων, συνόρων και την Ελλάδα να περιορίζει ουσιαστικά τους πρόσφυγες και μετανάστες που καταφέρνουν και περνούν τα θαλάσσια σύνορα στα νησιά.

Στα πλαίσια αυτής της συμφωνίας, οι Ευρωπαϊκές χώρες ανέλαβαν συγκεκριμένες δεσμεύσεις έναντι της Ελλάδας, της Τουρκίας και των προσφύγων/ μεταναστών. Οι δεσμεύσεις αυτές, τόσο οικονομικοτεχνικές, όσο και δεσμεύσεις για την υποδοχή συγκεκριμένων κατηγοριών προσφύγων ΔΕΝ τηρούνται από πολλές Ευρωπαϊκές χώρες.

Είναι αλήθεια ότι η «κοινή δήλωση Ε.Ε – Τουρκίας» είχε σαν αποτέλεσμα την δραματική μείωση των προσφυγικών ροών. Ομως δεν τις σταμάτησε, Οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι περίπου ένα 15% από όσους προσπαθούν να διαφύγουν από την θάλασσα, τελικά τα καταφέρνουν. Αυτοί είναι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που βρίσκονται στα νησιά μας.

Αν και η δήλωση Ε.Ε. – Τουρκίας, δεν είναι ξεκάθαρη σε αυτό το σημείο, η Ελλάδα, εδώ και περίπου ένα χρόνο, έχει αρχίσει να μεταφέρει μεγάλους αριθμούς προσφύγων και μεταναστών από τα νησιά στην ενδοχώρα, με το αιτιολογικό της «ευαλωτότητας«. (οικογένειες με μικρά παιδιά, άρρωστους κλπ).

Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, πάνω από 25.000 πρόσφυγες και μετανάστες μεταφέρθηκαν από τα νησιά στην ηπειρωτική χώρα, τον τελευταίο χρόνο. Για όλους αυτούς τους ανθρώπους, η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να εξασφαλίσει στέγη, τροπή κλπ.

Η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι το προσφυγικό/μεταναστευτικό και άρα οι ροές προς τα νησιά, ΔΕΝ είναι μόνο δικό της πρόβλημα. Είναι πρόβλημα ευρωπαϊκό και σε αυτή την κατεύθυνση λειτουργεί. Να υπάρχει δηλαδή μια «ευρωπαϊκή λύση». Οποιος/α θεωρεί ότι το πρόβλημα είναι μόνο ελληνικό, δηλαδή μόνο της ελληνικής κυβέρνησης, δεν προσφέρει καλές υπηρεσίες στην χώρα.

Είναι απολύτως λογικό, ότι οι προσφυγικές ροές δημιουργούν πλέον πολύ μεγάλες πιέσεις στις τοπικές κοινωνίες των νησιών, ειδικότερα στις περιοχές που συνορεύουν ή βρίσκονται κοντά στα κέντα φιλοξενίας.  Αυτές οι πιέσεις είναι που δίνουν χώρο σε διάφορους ακραίους τοπικούς κύκλους να «κάνουν παιχνίδι», να παραπληροφορούν και να κυκλοφορούν μια σειρά από χονδροειδή σενάρια συνωμοσίας. Κάποια από αυτά γίνονται πιστευτά από μερικούς συμπολίτες μας.

Είναι επίσης απόλυτα σωστό, ότι παρ” όλες τις δυσκολίες διαχείρισης, παρά το ότι οι ροές από απέναντι δεν είναι σταθερές και δεν μπορούν να εκλεχθούν, υπάρχουν και υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης της κατάστασης στα κέντρα φιλοξενίας. Υπήρχαν και υπάρχουν πολλά περιθώρια καλύτερου σχεδιασμού, καλύτερης πρόβλεψης των ροών, πιο γρήγορης διαδικασίας μεταφοράς και φιλοξενίας των ανθρώπων στην ηπειρωτική χώρα. 

Είναι απόλυτα σαφές, ότι υπάρχουν καθυστερήσεις, μερικές φορές αδικαιολόγητες, πολλά πράγματα θα μπορούσαν να γίνονταν καλύτερα ή και διαφορετικά, όσον αφορά το θέμα της «αποσυμφόρησης» των νησιών.

Ομως πρέπει να είμαστε ακριβείς και δίκαιοι: Τα λάθη, οι παραλείψεις, οι καθυστερήσεις γίνονται μέσα στα πλαίσια που αναλογούν στην Ελληνική κυβέρνηση. Ολα αυτά συγκεντρώνονται στο γεγονός ότι δεν έχει καταφέρει να διαχειριστεί αποτελεσματικα, μια κρίση που δεν είναι δική της, που δεν έχει αυτή κάποια ευθύνη για την ύπαρξή της σε συνθήκες μάλιστα σημαντικών δημοσιονομικών περιορισμών και, μέχρι πρόσφατα, μνημονίων! 

Print Friendly, PDF & Email



/ Γραφές

Υπάρχει ελπίδα