13 Ιουνίου 2018 | Editorial |

Δεν είναι το φιδάκι ο Διαμαντής. Είναι που το αυγό του φασισμού έχει εκκολαφτεί

Ο άνθρωπος το είχε γράψει: Ο βάκιλος της πανούκλας δεν πεθαίνει ούτε χάνεται ποτέ, μπορεί να μείνει δεκάδες χρόνια ναρκωμένος περιμένοντας υπομονετικά να βασανίσει ή να διδάξει τους ανθρώπους. Ε, το λοιπόν η πανούκλα είναι ξανά ζωντανή.


Χρειάζεται κουράγιο για να διαβάσεις την είδηση ότι στην Άμφισσα, κατά την προσαγωγή του κρεοπώλη που δολοφόνησε τη 13χρονη Ρομά, έπεσε χειροκρότημα και μπράβο από πολίτες.

Μήπως χρειάζεται όμως να περάσουμε επιτέλους και στην παραδοχή ότι το αυγό του φιδιού έχει προ πολλού σπάσει; Διότι τα χέρια που χτυπάνε παλαμάκια στο δολοφόνο του κοριτσιού, στέλνουν ένα μακάβριο μήνυμα: “Κάνε το! Κάνε το! Κάνε το κι εσύ! Εμείς οι πολίτες εδώ είμαστε να στηρίξουμε”.

Μήπως συμπεριφορές και συμβάντα πρέπει να σταματήσουμε να τα μετονομάζουμε ακροδεξιά και να αναδείξουμε τη φρίκη τους; Διότι όσο και να αλλάζουμε το νόημα των λέξεων, το περιεχόμενο των πράξεων δεν αλλάζει.

Μήπως δεν υπάρχει κάτι νόμιμο στη Βουλή αλλά κάτι σάπιο; Διότι όσο και να νομιμοποιήσεις ένα μόρφωμα δεν σημαίνει ότι δεν είναι κακοήθες. Όσα έχουν συμβεί και συνεχίζουν να συμβαίνουν στην Ελλάδα αλλά και όπου γης, επαρκούν για να αναγνωρίσουμε τη φρίκη.

Ο άνθρωπος το είχε γράψει: Ο βάκιλος της πανούκλας δεν πεθαίνει ούτε χάνεται ποτέ, μπορεί να μείνει δεκάδες χρόνια ναρκωμένος περιμένοντας υπομονετικά να βασανίσει ή να διδάξει τους ανθρώπους. Ε, το λοιπόν η πανούκλα είναι ξανά ζωντανή.

Τώρα και στην Άμφισσα!

Print Friendly, PDF & Email



/ Γραφές

Υπάρχει ελπίδα