6 Μαΐου 2018 | Editorial |

Ν.Δ.: Θράσος και υποκρισία

Όσο περισσότερο γίνεται ορατή μια καθαρή έξοδος από την επιτροπεία, τόσο η Ν.Δ. εκνευρίζεται

Για τη Νέα Δημοκρατία, ο Τσίπρας υπέγραψε τα πιο σκληρά Μνημόνια. Μείωσε τους μισθούς, τις συντάξεις και τον κατώτατο μισθό. Ξεπούλησε τον δημόσιο πλούτο της χώρας, διέλυσε την οικονομία και έφτιαξε πελατειακό κράτος. Επίσης, προκάλεσε ζημιές 200 δισ. στην οικονομία, παρόλο που η θηριώδης αυτή απώλεια δεν αποτυπώνεται σε κανέναν οικονομικό δείκτη.

Η Ν.Δ. πολιτεύεται σαν να έπεσε από τον ουρανό το 2015. Για το διάστημα 2010 – 2015 ούτε ξέρει ούτε θυμάται τίποτα. Χθες η «Αυγή» ανέδειξε με σαφήνεια πώς έχει το θέμα με τις μειώσεις των συντάξεων: 45 δισ. περικοπές την περίοδο 2010 – 2014, έναντι 2,3 δισ. περικοπών την περίοδο 2015 – 2018. Η σύγκριση είναι αποκαλυπτική για το θράσος και την υποκρισία με την οποία η Ν.Δ. προσπαθεί να κάνει πολιτική.

Ανάλογη είναι η υποκρισία και για το προσφυγικό. Το προσφυγικό το έχει δημιουργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και συγκεκριμένα η κυρία Τασία, που είπε ότι οι πρόσφυγες λιάζονται, και η κυρία Θεανώ, που τους προσκάλεσε να φάνε γεμιστά. Διαφορετικά, δεν θα υπήρχε ίχνος πρόσφυγα στα νησιά μας. Η Νέα Δημοκρατία θα τους είχε αντιμετωπίσει με σιδηρά πυγμή και θα τους είχε πνίξει όλους στη θάλασσα…

Υποκρισία και σε θέματα δημόσιας τάξης: όταν οι ρουβίκωνες πετάνε τρικάκια ή μπογιές, δεν υπάρχει κράτος, επικρατεί παντού η ανομία. Αλλά όταν οι φασίστες στη Μυτιλήνη οργανώνονται για να επιτεθούν σε πρόσφυγες, δημοσιογράφους και γραφεία αριστερών κομμάτων, τότε η Ν.Δ. καταγγέλλει την αστυνομοκρατία.

Υποκρισία παντού. Ο κ. Μητσοτάκης τη μία ημέρα καλεί τους επιχειρηματίες να κρατήσουν τα λεφτά τους έξω και την άλλη εξαγγέλλει προγράμματα κοινωνικής συνοχής. Χωρίς αναδιανομή. Με τη θηριώδη ανάπτυξη που θα χτίσει ο ίδιος επί του καμένου εδάφους που θα παραλάβει από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Όσο περισσότερο γίνεται ορατή μια καθαρή έξοδος από την επιτροπεία, τόσο η Ν.Δ. εκνευρίζεται. Όσο η Ν.Δ. εκνευρίζεται τόσο σε αφελέστερους θεωρεί πως απευθύνεται. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να παρουσιάζει το θράσος και την υποκρισία ως πολιτικό σχέδιο.

Print Friendly, PDF & Email



Στην ίδια ενότητα