30 Μαρτίου 2018 | Κάθε μέρα |

Νέα χωροταξία της Λέσβου: Μια συζήτηση που πρέπει να γίνει στην ώρα της

Το να προτάσσει κάποιος ως μείζων, το θέμα του αριθμού των νέων δήμων, από την στιγμή που ακόμα  δεν έχει συζητηθεί και συμφωνηθεί το εύρος των νέων αρμοδιοτήτων τους, το να συζητάει για τις  κοινότητες που θα ενταχθούν στους νέους δήμους, όταν ακόμα δεν έχει συζητηθεί και συμφωνηθεί ο ρόλος τους, το να συζητάει ακόμα και τα «σύνορα» των νέων δήμων, είναι σαν να βάζει «το κάρο μπροστά από το άλογο» και ουσιαστικά δεν βοηθάει κανέναν.

Η συζήτηση, που έχει ήδη ξεκινήσει, για τον αριθμό των νέων δήμων που πρέπει να προκύψουν, μετά την αναμενόμενη διάσπαση του δήμου Λέσβου, είναι κατανοητή. Ομως, κατά την γνώμη μας, είναι μια άκαιρη συζήτηση. Δεν παίρνει υπόψη της την αναμενόμενη αναθεώρηση του Καλλικράτη και το νέο τοπίο που θα προκύψει, μετά τις αλλαγές που έχουν ήδη ανακοινωθεί, στο πλαίσιο λειτουργίας της αυτοδιοίκησης.

Από αυτή την άποψη, η συζήτηση για τους αριθμούς, δεν μπορεί να είναι γόνιμη και να έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα στον βαθμό που δεν παίρνει υπόψη της, τουλάχιστον τις βασικές τομές που θα προκύψουν από αυτή την αναθεώρηση:

Την  «ενδοδημοτική αποκέντρωση«, που σημαίνει γενναία ενίσχυση με πόρους και αποφασιστικές αρμοδιότητες των βασικών κυττάρων της αυτοδιοίκησης, δηλαδή των κοινοτήτων και των δημοτικών ενοτήτων.

Την απλή αναλογική στην εκλογή των δημοτικών και κοινοτικών συμβουλίων, που σημαίνει δυνατότητα έκφρασης στα τοπικά όργανα απόφασης, όλων των δυνάμεων που δραστηριοποιούντα στις τοπικές κοινωνίες.

Την αποδέσμευση των τοπικών ψηφοδελτίων από τα κεντρικά, που σημαίνει ότι κάθε κοινότητα ή δημοτική ενότητα θα εκλέγει τους δικούς της «τοπικούς άρχοντες» ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα στον κεντρικό δήμο.

Την ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση της τοπικής δημοκρατίας, μέσω των τοπικών δημοψηφισμάτων, που θα έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα.

Τα παραπάνω, είναι τομές που έχουν ήδη ανακοινωθεί και περιγράφουν μια σαφή πολιτική βούληση για ενίσχυση της τοπικής δημοκρατίας στη βάση, Ομως, το πόσο «βαθιές» θα είναι, σε αυτή τη συγκυρία, θα είναι και θέμα της συζήτησης που θα γίνει, όταν το νομοσχέδιο δοθεί, στο αμέσως επόμενο διάστημα σε διαβούλευση.

Αυτό ακριβώς είναι και το σημείο, που κάνει την συζήτηση για τον αριθμό των νέων δήμων «άκαιρη».

Το να προτάσσει κάποιος ως μείζων, το θέμα του αριθμού των νέων δήμων, από την στιγμή που ακόμα  δεν έχει συζητηθεί και συμφωνηθεί το εύρος των νέων αρμοδιοτήτων τους, το να συζητάει για τις  κοινότητες που θα ενταχθούν στους νέους δήμους, όταν ακόμα δεν έχει συζητηθεί και συμφωνηθεί ο ρόλος τους, το να συζητάει ακόμα και τα «σύνορα» των νέων δήμων, είναι σαν να βάζει «το κάρο μπροστά από το άλογο» και ουσιαστικά δεν βοηθάει κανέναν.

Print Friendly, PDF & Email



/ Γραφές

Ο λοστός του Αίλληνα