16 Μαρτίου 2018 | Γραφές |

Η αναπαραγωγή μιας δεξιάς ρητορικής

Η «ενασχόληση με την πολιτική» από οποιοδήποτε ιδεολογική αφετηρία, αριστερή, δεξιά ή ακόμα και φασιστική, δεν έχει να κάνει με το «άμεσο συμφέρον της τσέπης», αλλά από την αντίληψη που διαμορφώνει, ο/η ενασχολούμενος/η με αυτή, για την κοινωνία, τους άλλους και την προσωπική του/της θέση σε αυτό το πλαίσιο.

Λένιν: Ερύθημα Αιδούς του Υποκριτή και Ταρτούφου Τρότσκι

Ο υποκριτής και ταρτούφος Τρότσκι μίλησε με πάθος στην ολομέλεια ενάντια στο λικβινταρισμό και τον οτζοβισμό. Ορκιζόταν σε θεούς και δαίμονες ότι είναι κομματικός. Έπαιρνε επιχορήγηση.

Μετά την ολομέλεια η ΚΕ εξασθένισε, δυνάμωσαν οι βπεριοντοφικοί, οικονόμησαν χρήματα. Σταθεροποιήθηκαν οι λικβινταριστές που με το περιοδικό «Νάσα Ζαριά»  ελεεινολογούσαν το παράνομο κόμμα μπροστά στα μάτια του Στολίπιν.

Ο υποκριτής και ταρτούφος Τροτσκι απομάκρυνε από την «Πράβντα» τον εκπρόσωπο της ΚΕ και άρχισε να γράφει στη «Vorwarts» λικβινταριστικά άρθρα. Παρά τη ρητή απόφαση της Επιτροπής της σχολής που είχε οριστεί από την ολομέ­λεια, απόφαση που καθόριζε ότι κανένας κομματικός δάσκαλος δεν πρέπει να πάει στη φραξιονιστική σχολή των βπεριοντοφικών, ο υποκριτής και ταρτούφος Τρότσκι πήγε εκεί και συζήτησε με τους βπεριοντοφικούς το σχέδιο της συνδιάσκεψης. Το σχέδιο αυτό το δημοσίευσε τώρα η ομάδα «Βπεριόντ» σε φυλλάδιο.

Και ο υποκριτής και ταρτούφος αυτός κόβεται και φωνάζει για την κομματικότητά του, διαβεβαιώνοντας πως αυτός δεν προσκύνησε καθόλου τους βπεριοντοφικούς και τους λικβινταριστές.

Γράφτηκε: 2 Γενάρη 1911 
Εκδόθηκε για πρώτη φορά: Πράβδα Νο. 21, 21 Γενάρη 1932 

Η, παραπάνω, οξεία πολεμική του Λένιν εναντίον του Τρότσκι, δεν είναι άσχετη με το θέμα που αναπτύσσουμε στην συνέχεια. Το αντίθετο. Μας δείχνει με ποιον τρόπο, ο μεγάλος μπολσεβίκος, αντιμετώπιζε τους, όποιους, αντιπάλους της συγκυρίας. Με τα μάτια, όχι στραμμένα στο παρελθόν, αλλά στο μέλλον. Κάτι ήξερε παραπάνω από μερικούς που σήμερα βρίσκονται στην …»πολύ αριστερά»

Είναι απορίας άξιον λοιπόν, το γιατί, άνθρωποι που έχουν θητεύσει για δεκαετίες στην Αριστερά, ειδικότερα στις ποιο …αριστερές εκδοχές της,  προκειμένου να αποδομήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, τα στελέχη του αλλά και την κυβέρνηση, αναπαράγουν στον καθημερινό τους λόγο, ότι ποιο δεξιό στερεότυπο αλλά και το σύνολο σχεδόν των «επιχειρημάτων» της ΝΔ και της ακροδεξιάς που κυκλοφορεί στην κοινωνία!

Τα ποιο … ελαφριά, είναι τα στερεότυπα περί «κόμματόσκυλων», «καρέκλας», «σανού», «το κάνουν για την τσέπη τους» και οι παρεμφερείς εκφράσεις που χρησιμοποιούν, προκειμένου να προσβάλουν τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Πρόκειται για μια εντελώς απολίτικη «προσέγγιση καφενείου», της στάσης δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων που έχουν στρατευτεί στην υπόθεση της κυβέρνησης της αριστεράς. Το μόνο που κάνει, αυτή η προσέγγιση, είναι να αναπαράγει στην συνείδηση των ανθρώπων, αυτό που η δεξιά και ακροδεξιά ρητορική ισχυρίζεται εδώ και δεκαετίες: «Με την πολιτική ασχολείται μόνο όποιος έχει συμφέρον για την τσέπη του». Αυτό είναι που στην ουσία λένε.

Παραβλέπουν δηλαδή το γεγονός, ότι η «ενασχόληση με την πολιτική» από οποιοδήποτε ιδεολογική αφετηρία, αριστερή, δεξιά ή ακόμα και φασιστική, δεν έχει να κάνει με το «άμεσο συμφέρον της τσέπης», αλλά από την αντίληψη που διαμορφώνει, ο/η ενασχολούμενος/η με αυτή, για την κοινωνία, τους άλλους και την προσωπική του/της θέση σε αυτό το πλαίσιο.

Ειδικά μάλιστα για την αριστερά, όπου αφετηριακή αντίληψη είναι ότι ο «άνθρωπος είναι ζώο πολιτικό» το να ανάγει κανείς την ενασχόληση κάποιου. ακόμα και στο «αντίπαλο στρατόπεδο», με την πολιτική, ως προϊόν «άμεσου υλικού συμφέροντος» είναι, τουλάχιστον, μια κοντόφθαλμη προσέγγιση, που στους μόνους που ακούγεται ευχάριστα, είναι σε αυτούς που θεωρούν, ότι η πολιτική, είναι αποκλειστικό προνόμιο «των αρίστων», της «ελίτ». Η θέση όλων των άλλων είναι απλά να …ακολουθούν.

Θα μπορούσε, λοιπόν κανείς, να καταμαρτυρήσει πολλά στον ΣΥΡΙΖΑ, στα μέλη του, στα στελέχη του. Ομως, όταν αυτή η κριτική γίνεται από τα αριστερά, η απαίτηση που υπάρχει, είναι αυτή, η κριτική, η πολεμική και οτιδήποτε άλλο, να γίνεται με τρόπο τουλάχιστον διδακτικό, όχι προς τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά προς  τα δικά τους μέλη και το κυριότερο, προς την κοινωνία!

Οταν αυτό το απλό, δεν γίνεται, τότε αυτό που αναπαράγεται είναι μια δεξιά και ακροδεξιά ρητορική και τίποτα παραπάνω!

Print Friendly, PDF & Email



/ Editorial

Σταθερό μέτωπο

/ Γραφές

Η μεγάλη μπλόφα

Στην ίδια ενότητα