6 Μαρτίου 2018 | Editorial |

Μη σοβαρή, αλλά και επικίνδυνη αντιπολίτευση!

Νομίζουν ότι ο λαός μας ξεχνάει, ότι αυτή τους την τάχαμου «αποφασιστικότητα», όσες φορές χρειάστηκε να την ασκήσουν σε εθνικές κρίσεις, πληρώθηκε σκληρά, είτε με τη διαίρεση της Κύπρου, είτε με τις «γκρίζες ζώνες»

Οσο σοβαρή φαίνεται να είναι η υπόθεση με τους δύο στρατιωτικούς, άλλο τόσο ΜΗ ΣΟΒΑΡΟΣ αλλά και επικίνδυνος, είναι ο τρόπος που φαίνεται ότι προσπαθεί να την αντιμετωπίσει η αντιπολίτευση και τα φιλικά της ΜΜΕ. Αυτό που θεωρούν, είναι ότι βρήκαν ένα νέο, μη αναμενόμενο, πεδίο αποδήμησης της κυβέρνησης και σε αυτή τη βάση ξετυλίγουν την στάση τους.

Ουσιαστικά αυτό που κάνουν, είναι να εμφανίζουν την ελληνική κυβέρνηση «αδύναμη και ανίκανη» να χειριστεί το θέμα, βάζοντας μπροστά, μια σειρά από απίθανα επιχειρήματα, όπως καλή ώρα κάνουν τα ΝΕΑ.

Για την αντιπολίτευση και τον φιλικό της τύπο, αυτές τις κρίσιμες στιγμές, αυτό που φαίνεται ότι προέχει, δεν είναι οι λεπτοί χειρισμοί, αλλά η «φόρα – παρτίδα» ενημέρωση των ΜΜΕ για τους οποίους χειρισμούς. Για αυτούς, διπλωματία φαίνεται ότι είναι οι κουβέντες του καφενείου, τις οποίες, μέσα από τα λεγόμενα non papers τροφοδοτούν και μετά αναπαράγουν τα παπαγαλάκια τους.

Διαβάζοντας «ανάποδα» τις δηλώσεις και τα δημοσιεύματά τους, αυτό που ουσιαστικά αντιλαμβάνεται ο κάθε ένας και η κάθε μια, είναι ότι προκειμένου να βγάλουν το μίσος και την απέχθεια τους για την κυβέρνηση της Αριστεράς, δεν διστάζουν να χαϊδεύουν τα αυτιά των Τούρκων και του Ερντογάν.  Κάνουν ακριβώς το ίδιο που έκαναν και με την ευκαιρία της πρόσφατης επίσκεψης του τελευταίου στην Αθήνα.

Για την αντιπολίτευση και τα φιλικά της ΜΜΕ, αν υπάρχει «αντίπαλος», αυτός δεν είναι η τούρκικη προκλητικότητα. Αντίπαλος είναι η κυβέρνηση της Αριστεράς. Η «τουρκική προκλητικότητα» έρχεται σαν το «μάνα εξ” ουρανού», που θεωρούν ότι τους βοηθάει να προβάλλουν το προφίλ του «αποφασισμένου να αντιμετώπιση αυτή την προκλητικότητα» απέναντι στον «αναποφάσιστο Τσίπρα».

Νομίζουν βέβαια ότι ο λαός μας ξεχνάει, ότι αυτή τους την τάχαμου «αποφασιστικότητα», όσες φορές χρειάστηκε να την ασκήσουν σε εθνικές κρίσεις, πληρώθηκε σκληρά, είτε με τη διαίρεση της Κύπρου, είτε με τις «γκρίζες ζώνες»

Print Friendly, PDF & Email



/ Γραφές

Ο λοστός του Αίλληνα