11 Φεβρουαρίου 2018 | Κάθε μέρα |

Εργαζόμενοι στα hot spots: Πόσο δύσκολο είναι να γίνει το αυτονόητο; Να πληρώνονται κανονικά στην ώρα τους;

Πλέον δεν μπορεί να υπάρχει αυτή η δικαιολογία. Και εφόσον δεν μπορεί να υπάρχει, απλά δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το φαινόμενο, που επαναλαμβάνεται συχνά, να μένουν, διαφορετικές κάθε φορά, κατηγορίες εργαζομένων, απλήρωτοι για μήνες. Όπως καλή ώρα γίνεται και τώρα με τους εργαζόμενους από την «ΣΟΧ2», όπως γίνονταν πριν λίγο καιρό με τους εργαζόμενους που είχαν άλλες συμβάσεις.

Οποιος/α έχει, έστω και μια ελάχιστη, επαφή με τα hotspots, γνωρίζει πολύ καλά ότι εκτός από τις πάρα πολύ δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, για τις πολλές χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που υποχρεωτικά μένουν σε αυτά, τα πράγματα είναι δύσκολα και για τους εκατοντάδες εργαζόμενους σε αυτά.

Σε όποιο σημείο της «ιεραρχίας» και αν βρίσκονται, από την διοίκηση έως την καθαριότητα, οι άνθρωποι αυτοί είναι που τραβάνε όλο «το ζόρι» και πολλές φορές βάζουν κυριολεκτικά πλάτη, έτσι το όλο σύστημα να μην καταρρεύσει.

Μιλάμε, τουλάχιστον στην περίπτωση της Μόριας, για τους εκατοντάδες εργαζόμενους, που δουλεύουν εκεί, είτε με συμβάσεις που έχουν με το Υπουργείο Μεταναστευτικής πολιτικής, είτε μέσα από προγράμματα της κοινωφελούς εργασίας του ΟΑΕΔ.

Οι εργαζόμενοι αυτοί, αποτελούν την «αθέατη πλευρά» της διαχείρισης του προσφυγικού. Αν αυτό που συνήθως βγαίνει στη δημοσιότητα είναι οι συνθήκες ζωής των προσφύγων, αυτοί οι εργαζόμενοι που καθημερινά παλεύουν έτσι ώστε αυτές να βελτιώνονται ή να μην καταρρέουν, μένουν πάντα στα παρασκήνια. Λίγες φορές απασχολούν την δημοσιότητα.

Οσες φορές όμως έχουν βγει, αυτό έχει γίνει, γιατί ενώ αυτοί οι εργαζόμενοι αποτελούν τον κορμό του συστήματος διαχείρισης του προσφυγικού, αυτό είναι κάτι που φαίνεται ότι δεν το αντιλαμβάνεται, σε όλη την έκτασή του, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου. Αποτέλεσμα: Συχνά να μένουν απλήρωτοι για μήνες.

Θα γίνουμε πιο συγκεκριμένοι: Είναι γνωστό σε όλους μας, ότι το Υπουργείο μεταναστευτικής πολιτικής, στήθηκε πρακτικά από το μηδέν. Αρα λοιπόν, ήταν κατανοητές και οι δυσκολίες που υπήρχαν στο παρελθόν, αναφορικά με την κανονικότητα της ροής των πληρωμών, των εργαζομένων του στα κέντρα υποδοχής. Τα προβλήματα, οργάνωσης, στελέχωσης, συντονισμού, λειτουργίας των αρμόδιων οικονομικών υπηρεσιών,  που υπήρχαν στο παρελθόν ήταν υπαρκτά και κατανοητά.

Ομως πλέον δεν μπορεί να υπάρχει αυτή η δικαιολογία. Και εφόσον δεν μπορεί να υπάρχει, απλά δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το φαινόμενο, που επαναλαμβάνεται συχνά, να μένουν, διαφορετικές κάθε φορά, κατηγορίες εργαζομένων, απλήρωτοι για μήνες. Όπως καλή ώρα γίνεται και τώρα με τους εργαζόμενους από την «ΣΟΧ2», όπως γίνονταν πριν λίγο καιρό με τους εργαζόμενους που είχαν άλλες συμβάσεις.

Οι πληροφορίες που είχαμε από το υπουργείο, ήταν ότι αυτό το πρόβλημα θα λύνονταν την προηγούμενη βδομάδα, μέχρι αυτή τη στιγμή δεν μας είναι καθαρό αν λύθηκε. Ομως από μόνο του το θέμα της καθυστέρησης είναι σοβαρό. Πως είναι δυνατό, εργαζόμενοι και μάλιστα σε έναν τόσο νευραλγικό τομέα, να μένουν απλήρωτοι, έστω και για ένα μηνά; Πόσο δύσκολο είναι να εξασφαλιστεί αυτή η κανονική μηνιαία πληρωμή τους; Πόσο δύσκολο είναι να γίνει, τελικά, το αυτονόητο ;

Print Friendly, PDF & Email



/ Γραφές

18 σημεία για τη #Novartis

/ Γραφές

Αθώοι Πανηλίθιοι

Στην ίδια ενότητα