11 Ιανουαρίου 2018 | Γραφές |

Ο λόγος στους εργαζόμενους

Δεν χωράει αμφιβολία πως η επίμαχη διάταξη του πολυνομοσχεδίου ανοίγει την όρεξη όλων εκείνων -και κυρίως των εργοδοτών και των πολιτικών εκπροσώπων τους- που θα ήθελαν να μην υπάρχει συνδικαλιστικό κίνημα, να μην υπάρχουν συνδικάτα, να μη γίνονται απεργίες, να μην έχουν κανένα όπλο στα χέρια τους οι εργαζόμενοι για να προασπίσουν τα συμφέροντά τους απέναντι στην εργοδοσία.

 

«Δεν είναι θετικό, αυτό το χάσαμε», είπε χθες στη Βουλή ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος για το ζήτημα της επίμαχης διάταξης που περιέχεται στο πολυνομοσχέδιο και αφορά την κήρυξη απεργίας από πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Ειλικρινής και σαφής η δήλωση, την οποία όφειλε να κάνει η κυβέρνηση, καθώς δεν έχει κανένα λόγο να υπερασπίζεται τις απαιτήσεις των δανειστών μολονότι είναι υποχρεωμένη -από τη στιγμή που εφαρμόζει μνημονιακή πολιτική- να τις νομοθετεί.

Στο πλαίσιο αυτό, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις οφείλουν, μέχρι τη Δευτέρα που θα ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο, να αδράξουν την ευκαιρία, να αξιοποιήσουν την κυβερνητική θέση όπως διατυπώθηκε από τον υπουργό Οικονομικών και να κινητοποιήσουν τους εργαζόμενους για την προστασία του απεργιακού δικαιώματος. Οφείλουν δηλαδή να αποδείξουν ότι οι εργαζόμενοι ενδιαφέρονται για τα δικαιώματά τους και τα προασπίζονται. Πόσω μάλλον όταν πρόκειται για το βασικότερο και έσχατο δικαίωμά τους, την απεργία.

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είπε επίσης ότι η επίμαχη διάταξη δεν είναι κάτι το καταστροφικό. Αλλά η καταστροφή παραμονεύει και απειλεί. Η ανακοίνωση της Ν.Δ. είναι η μέγιστη και η πιο ξεκάθαρη απόδειξη για του λόγου το αληθές. Συγκεκριμένα, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θεωρεί ημίμετρο την κυβερνητική διάταξη και ζητεί για την κήρυξη απεργίας να είναι απαραίτητη η σύμφωνη γνώμη από το 50%+1 των τακτοποιημένων οικονομικά μελών. Αυτό σημαίνει ότι μια συνέλευση σωματείου που συγκαλείται νόμιμα, με την παρουσία του 50%+1 των τακτοποιημένων μελών, για να λάβει απόφαση για απεργία χρειάζεται την ομοφωνία!

Δεν χωράει αμφιβολία πως η επίμαχη διάταξη του πολυνομοσχεδίου ανοίγει την όρεξη όλων εκείνων -και κυρίως των εργοδοτών και των πολιτικών εκπροσώπων τους- που θα ήθελαν να μην υπάρχει συνδικαλιστικό κίνημα, να μην υπάρχουν συνδικάτα, να μη γίνονται απεργίες, να μην έχουν κανένα όπλο στα χέρια τους οι εργαζόμενοι για να προασπίσουν τα συμφέροντά τους απέναντι στην εργοδοσία.

Η όρεξη αυτή πρέπει να κοπεί. Και αυτό είναι δουλειά των ίδιων των εργαζομένων να το κάνουν. Αν οι εργαζόμενοι δεν είναι σε θέση να προστατέψουν τις οργανώσεις και τα δικαιώματά τους, κανένας δεν θα το κάνει για λογαριασμό τους.

Print Friendly, PDF & Email



/ Editorial

Το Βοστάνειο…

/ Γραφές

Το νέο «Μακεδονικό»

/ Γραφές

Ζουράρις ερίδματος

Στην ίδια ενότητα