16 Οκτωβρίου 2017 | Editorial |

«Πατρίς – θρησκεία – οικογένεια» απέναντι στην «ανομία και τον ευτελισμό των ηθών»

Έχοντας απολέσει οριστικά τη δυνατότητα να διαμορφώνει γεγονότα που μπορούν να απειλήσουν, στο επόμενο διάστημα, την βιωσιμότητα της κυβέρνησης, η Ν.Δ., μάλλον, επιχειρεί να συγκροτήσει ιδεολογικά τον χώρο της, όχι για τις εκλογές που έρχονται αλλά για τις επόμενες.

Είναι εμφανές ότι από την στιγμή που το αφήγημα της «παρένθεσης» και το, συνακόλουθο, αίτημα των εκλογών κατέρρευσε τώρα η Ν.Δ. προσπαθεί να συσπειρώσει το ακροατήριό της πάνω στην βάση των «αξιών»: «Πατρίς – θρησκεία – οικογένεια«, απέναντι στην «γενικευμένη ανομία» και τον «ευτελισμό των ηθών», αυτό είναι το δίπολο που προσπαθεί να στήσει το τελευταίο διάστημα.

Αν το δει κάποιος έτσι, τότε κατανοεί ότι ο τρόπος με τον οποίο προσπαθεί και παρεμβαίνει στην τρέχουσα συζήτηση για την «αριστεία», τον «σταλινισμό», για τα «θρησκευτικά στο σχολείο», την «ταυτότητα φύλου», την καλλιέργεια της φαρμακευτικής κάνναβης και τέλος την «ανομία» δεν είναι αποσπασματικός , τυχαίος. Γύρω από αυτό το δίπολο, είναι που τώρα πια, η Ν.Δ., συγκροτεί την ταυτότητά της, με βάση αυτό το δίπολα απαντά σε υπαρκτά ή επιχειρεί να ανοίξει, ανύπαρκτα, θέματα.

Από αυτή την άποψη, η ρήση του Μητσοτάκη στην ΔΕΦ, για την «ανισότητα που είναι στοιχείο της ανθρώπινης φύσης», δεν είναι κάτι που ειπώθηκε, «εν” τη ρύμη του λόγου»: Η «πατρίδα» η «θρησκεία» και η «οικογένεια» είναι για την ελληνική (και όχι μόνο) δεξιά, τα βασικά ενοποιητικά στοιχεία μιας κοινωνίας που «από την ίδια της της φύση είναι διαιρεμένη».

«Η πατρίδα, διαιρεμένη από τις ανισότητες αλλά πάντα πατρίδα, κινδυνεύει (για ακόμα μια φορά) από το χάος, το έγκλημα, τον δικαιωματισμό και όλα τα άλλα στοιχεία της «νέας νεωτερικότητας» που οι άθεοι κομμουνιστές επιχειρούν να φέρουν στην χώρα. Η επιστροφή στις πατροπαράδοτες αξίες είναι η απάντηση. Αυτή την απάντηση είναι που σήμερα δίνει η Ν.Δ.»

Για να είμαστε όμως δίκαιοι και προκειμένου να αποδώσουμε «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι», η πατρότητα αυτού του αφηγήματος, δεν οφείλεται στους επικοινωνιολόγους του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ήδη σε ανύποπτο χρόνο, στο τέλος του 2015, μετά την ήττα της στις εκλογές του Σεπτέμβρη, η σοβαρή Καθημερινή συμβούλευε το κόμμα της Ν.Δ. να προσπαθήσει να συγκροτηθεί ώς τέτοιο που είναι: Δηλαδή ένα δεξιό- καραδεξιό κόμμα.

«Οι αξίες της, οι πολύτιμες συντηρητικές της αξίες έχουν περιγραφή από πολύ παλιά. Το τρίπτυχό της: πατρίς, θρησκεία, οικογένεια είναι εδώ. Χρειάζεται να το αναγνωρίσει και να το οικειοποιηθεί», έγραφε ο Γιάννης Αναστασάκος στην Καθημερινή, σε μια παρέμβασή του στις τότε εσωκομματικές εξελίξεις της Ν.Δ.

Οπως και να έχει το πράγμα, το ερώτημα είναι κατά πόσο, αυτό το αφήγημα της Ν.Δ., μπορεί να έχει απήχηση σε μια κοινωνία, καθημαγμένη από την χρόνια λιτότητα, αλλά και κατά πόσο μπορεί να αποτελέσει την ιδεολογική βάση πάνω στην οποία μπορεί να πατήσει ο «νέος ενάρετος αναπτυξιακός κύκλος». Τα ευρήματα όμως των πρόσφατων δημοσκοπήσεων που αποτυπώνουν καθαρά μια σαφή τάση αποσυσπείρωσης της, δείχνουν ότι αυτό (το αφήγημα) δεν μπορεί να λειτουργήσει προωθητικά για αυτήν.

Από την άλλη ίσως να μην την ενδιαφέρει, σε αυτή τη φάση, κάτι τέτοιο. Έχοντας απολέσει οριστικά τη δυνατότητα να διαμορφώνει γεγονότα που μπορούν να απειλήσουν, στο επόμενο διάστημα, την βιωσιμότητα της κυβέρνησης, η Ν.Δ., μάλλον, επιχειρεί να συγκροτήσει ιδεολογικά τον χώρο της, όχι για τις εκλογές που έρχονται αλλά για τις επόμενες.

Print Friendly, PDF & Email



/ Γραφές

Τα κοινά

/ Γραφές

Οι δύο Ελλάδες

Στην ίδια ενότητα