12 Σεπτεμβρίου 2017 | Editorial |

Ο παπάς από το Κεράμι…

Άραγε τι έχουν καταλάβει από το παράδειγμα του παπά – Στρατή, όλοι εκείνοι, οι ελάχιστοι, που και στο νησί μας έχουν ανάγει την ξενοφοβία και τον δήθεν «πατριωτισμό» που πουλάνε μέσα από την προβολή της, σε καθημερινή τους δραστηριότητα;

Ο παπά Στρατής στην Παγανή: Ηταν φυλακισμένοι και πήγε να τους δει…

Άραγε τι έχουν καταλάβει από το παράδειγμα του παπά – Στρατή, όλοι εκείνοι, οι ελάχιστοι, που και στο νησί μας έχουν ανάγει την ξενοφοβία και τον δήθεν «πατριωτισμό» που πουλάνε μέσα από την προβολή της, σε καθημερινή τους δραστηριότητα;

Τι έχουν καταλάβει, αυτοί, οι λίγοι είναι αλήθεια, που επενδύουν πάνω σε εκείνο το περίεργο συναίσθημα που άλλους συμπατριώτες μας τους διακατέχει, να νοιώθουν δηλαδή «άβολα» όταν έρχονται σε επαφή με «ξένους», με φτωχούς ξένους;

Ο παπα- Στρατής αφιέρωσε την ζωή του στον «άλλο». Στον δυστυχισμένο και κυνηγημένο “άλλο». Στον πρόσφυγα και τον μετανάστη από τις χώρες της πείνας. Στον, πάλι, πρόσφυγα, δηλαδή.

Τίποτα δεν έχουν καταλάβει αυτοί, οι ελάχιστοι. Εκεί που αυτός ο παπάς από το Κεράμι έβλεπε ανθρώπους, αυτοί οι λίγοι, οι ελάχιστοι, βλέπουν «κατακτητές» που θα αλλοιώσουν, τάχαμου, «τη φυλή και την πατρίδα». Οι πιο «ψαγμένοι» από αυτούς βλέπουν «εμπόδια στην ανάπτυξη»…

Έχω δει τα μικρά παιδιά με φουσκάλες στα πόδια τους και έγκυες γυναίκες που κρατούσαν τις κοιλιές τους και έκλαιγαν από τον πόνο»,  έλεγε ο παπά Στρατής. «Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι μετανάστες, δεν επιλέγουν να έρθουν εδώ. Είναι τα παιδιά του πολέμου, που προσπαθούν να ξεφύγουν από τις σφαίρες».

Ο παπά Στρατής έφυγε από κοντά μας, αλλά πέρασε στα σχολικά βιβλία. Τουλάχιστον τα παιδιά, αυτών των λίγων, των ελάχιστων, θα καταλάβουν περισσότερα από το παράδειγμά του…

Print Friendly, PDF & Email



/ Γραφές

Τα κοινά

/ Γραφές

Οι δύο Ελλάδες

Στην ίδια ενότητα