5 Σεπτεμβρίου 2017 | Κάθε μέρα |

Τουρισμός και Λέσβος: Μια αντίθεση που πρέπει να λυθεί…

Ενας τομέας που θα μπορούσε να προσφέρει πολλά στην παραγωγική ανασυγκρότηση του νησιού μένει στάσιμος, το διαθέσιμο παραγωγικό δυναμικό, δηλαδή οι τουριστικοί μας πόροι, μένουν ανεκμετάλλευτοι και το μόνο που μπορεί να περιμένει αλλά και να προσπαθεί κανείς είναι να γίνει αυτό, που πάλι οι κλασικοί του μαρξισμού είχαν περιγράψει ότι πρέπει να γίνει όταν υπάρχουν τέτοιας έκτασης αντιθέσεις

Πριν από πάρα πολλές δεκαετίες οι κλασικοί του μαρξισμού, είχαν μιλήσει για «τις παραγωγικές σχέσεις που φρενάρουν την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων». Ο τουριστικός τομέας της Λέσβου είναι ένα ζωντανό παράδειγμα.

Ενώ αυτός έχει εδώ και καιρό τη δυναμική να εκτιναχθεί, ενώ σήμερα το νησί έχει μπει στον παγκόσμιο χάρτη και αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν όχημα για να μπει και στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη, ενώ σήμερα το νησί αναγνωρίζεται διεθνώς ως ένα από τα σπουδαιότερα γεωπάρκα, ενώ σήμερα το νησί έχει τόσα να επιδείξει, αυτό το δυναμικό μένει καθηλωμένο.

Οχι κυρίως γιατί είναι δύσκολη η σύνδεση της Λέσβου «με τη Θεσσαλονίκη», ούτε ακόμα γιατί το εισιτήριο για να έλθει κάποιος στη Λέσβο «είναι ακριβό». Ούτε λείπουν οι αναγκαίοι πόροι  για την «τουριστική προβολή», που τώρα πια είναι άφθονοι.

Μένει καθηλωμένος γιατί οι «καθ” ύλην αρμόδιοι», αυτοί δηλαδή που θεωρούν τους εαυτούς τους ιδιοκτήτες του «τουριστικού προϊόντος»- φορείς αλλά και άτομα – αυτάρεσκα ο κάθε ένας για τον εαυτό του, θεωρεί ότι αυτός και μόνο αυτός, κατέχει «το χρυσό κλειδί της γνώσης» και δεν έχει ανάγκη (ως ένας μικροαστός ιδιοκτήτης που είναι) κανέναν άλλο.

Στην πραγματικότητα αυτή η αίσθηση της αυτάρκειας δεν υποδηλώνει τίποτα άλλο από το απλό γεγονός ότι στον βαθμό που το επιχειρηματικό ή «θεσμικό» συμφέρον τους ικανοποιείται έστω και με αυτό τον μίζερο τρόπο, δεν χρειάζεται ούτε έχουν ανάγκη να κάνει κάτι παραπάνω.

Με αυτόν τον τρόπο, ένας τομέας που θα μπορούσε να προσφέρει πολλά στην παραγωγική ανασυγκρότηση του νησιού μένει στάσιμος, το διαθέσιμο παραγωγικό δυναμικό, δηλαδή οι τουριστικοί μας πόροι, μένουν ανεκμετάλλευτοι και το μόνο που μπορεί να περιμένει αλλά και να προσπαθεί κανείς είναι να γίνει αυτό, που πάλι οι κλασικοί του μαρξισμού είχαν περιγράψει ότι πρέπει να γίνει όταν υπάρχουν τέτοιας έκτασης αντιθέσεις:

Να απελευθερωθούν δηλαδή οι «φυλακισμένες παραγωγικές δυνάμεις» με την κατάργηση της «υπάρχουσας τάξης των πραγμάτων».

 

Print Friendly, PDF & Email



/ Γραφές

Τα κοινά

/ Γραφές

Οι δύο Ελλάδες

Tags: ,

Στην ίδια ενότητα