19 Ιουνίου 2017 | Κάθε μέρα |

Κανείς δεν πρέπει να αποφασίσει χωρίς αυτούς!

Για τους εκατοντάδες κάτοικους, κυρίως της Βρίσας, αλλά και των άλλων χωριών, η περίοδος που ανοίγει θα είναι μια περίοδος παρατεταμένης αβεβαιότητας. «Ποτέ θα μπορέσουμε να πάμε στα σπίτια μας να πάρουμε τα πράγματα μας;»…,»τι θα γίνει με το χωριό;»… «Πως θα ξαναφτιάξουμε τα σπίτια μας;»… «Που θα βρούμε να νοικιάσουμε σπίτι;»… Αυτά είναι που τους απασχολούν τώρα.

Στην εποχή των smartphones και των κοινωνικών δικτύων η πραγματική πληροφορία για τους εκατοντάδες που έχασαν τα σπίτι τους  δεν είναι ότι «έγινε σεισμός» ούτε το μέγεθος του. Τους σεισμούς τους βίωσαν και με τα ρημαγμένα σπίτια τους, το μέγεθος το μαθαίνουν μετά από μερικά λεφτά. Αυτό που τους λείπει είναι ότι δεν ξέρουν τι θα κάνουν «μετά».

Για τους εκατοντάδες κάτοικους,  κυρίως της Βρίσας, αλλά και των άλλων χωριών, η περίοδος που ανοίγει θα είναι μια περίοδος παρατεταμένης αβεβαιότητας. «Ποτέ θα μπορέσουμε να πάμε στα σπίτια μας να πάρουμε τα πράγματα μας;»…,»τι θα γίνει με το χωριό;»… «Πως θα ξαναφτιάξουμε τα σπίτια μας;»… «Που θα βρούμε να νοικιάσουμε σπίτι;»… Αυτά  είναι που τους απασχολούν τώρα.

Από την πρώτη ημέρα που έγινε το μεγάλο κακό πέρασαν από το χωριό υπουργοί, συνέργεια, ο αρχιεπίσκοπος. Αυτά οι κάτοικοι του χωριού τα βλέπουν και τα εκτιμούν, αλλά…

Η δυσπιστία είναι διάχυτη και με το δίκιο τους. Οι εμπειρίες που έχουν, που έχουμε όλοι μας, από προηγούμενες φυσικές καταστροφές δεν τους κάνουν  αισιόδοξους για το μέλλον τους. Αυτή η εμπειρία είναι που τους κάνει να είναι σίγουροι ότι «θα τους ξεχάσουν»…

Αυτό είναι τώρα  πρώτα και κυρία το στοίχημα της ίδια της κυβέρνησης.  Ένα στοίχημα που το έχει βάλει και πρέπει να το κερδίσει. Ο μόνος τρόπος είναι να αποδείξει ότι «δεν είναι σαν τους άλλους»

Σε αυτή την φάση ο κάτοικοι της Βρίσας βρίσκονται στην περίοδο του πένθους. Η αίσθηση της απώλειας είναι βαριά και δεν υπάρχει κανένας λόγος να φορτωθούν και με άλλα πράγματα. Ότι είναι δυνατό να τους ξελαφρώσει σε αυτή τη φάση έχει γίνει. Υποχρεώσεις προς το κράτος έχουν παγώσει, προβλήμματα που βγαίνουν στην επιφάνεια λύνονται,

Η αμέσως επόμενη φάση, η επόμενη μέρα δηλαδή είναι πάλι ευθύνη της κυβέρνησης. Ήδη έχει ανακοινωθεί ότι ο στόχος της είναι να γίνει το χωριό «οικισμός πρότυπο» αλλά για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα και κυρία να προστατευθεί ο κοινός πλούτος των κατοίκων του χωριού που τώρα βρίσκεται γκρεμισμένος σε επίπεδα.  Οι πέτρες τα τούβλα η παράδοση του χωριού πρέπει να προστατευτεί .Ήδη φαίνεται ότι σε πολλούς έχουν ανοίξει ορέξεις. Τίποτα που έχει αξία δεν πρέπει να πεταχτεί τίποτα που μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί δεν πρέπει να πάει «στα σκουπίδια» και τους επιτήδειους.

Οι κάτοικοι του χωριού έχουν πολλές ερωτήσεις και ανασφάλειες για το μέλλον τους.

Δεν γνωρίζουμε αν σε αυτή τη φάση είναι δυνατό να απαντηθούν και μάλιστα να απαντηθούν όλες. Όμως ένα είναι το σίγουρο: Κανείς δεν πρέπει να αποφασίσει χωρίς αυτούς!



Στην ίδια ενότητα