20 Μαΐου 2017 | Editorial |

Ο κοινός μας πλούτος που μένει αναξιοποίητος

Η διεκδίκηση από εγχειρήματα των πολιτών του αναξιοποίητου δημόσιου πλούτου για την ανάπτυξη δραστηριοτήτων που θα είναι σε όφελος όλης της κοινωνίας θα είναι ένα από τα πεδία σύγκρουσης το επόμενο διάστημα – Η «δυνατότητα» πρέπει να γίνει «αίτημα» και «διεκδίκηση», πρέπει να γίνει «οργάνωση της δουλειάς βήμα το βήμα»

Ο αναξιοποίητος πλούτος όλων μας

Στην Λέσβο υπάρχει παραγωγικό δυναμικό που ..»αργεί». Δεν μιλάμε μόνο για τους ανθρώπους, για τους άνεργους. Μιλάμε και για αυτά που παλιά ονομάζαμε «μέσα παραγωγής» Μιλάμε για τα στρέμματα που μένουν ακαλλιέργητα, μιλάμε για κτιριακές εγκαταστάσεις που ερειπώνονται.  Πολλά από αυτά τα κτήματά και τις κτιριακές εγκαταστάσεις ανοίγουν στο δημόσιο, με την ευρύτερη μορφή του: Κεντρικό κράτος, δήμος, αλλά ακόμα και σε διάφορα κληροδοτήματα στην εκκλησία κλπ.

Πρόκειται για έναν δημόσιο πλούτο που κανείς δεν έχει μια συγκεκριμένη εικόνα για το εύρος του, που το σίγουρο όμως είναι ότι τώρα δεν προσφέρει τίποτα ή προσφέρει πολύ λιγότερα από αυτά που θα μπορούσε να προσφέρει.

Το κυριότερο; Μέρος αυτού του δημόσιου πλούτου, του πλούτου δηλαδή όλων μας, χρησιμεύει για την αναπαραγωγή των τοπικών πελατειακών και πολιτικών σχέσεων.  Έχει, με κάποιο περίεργο τρόπο «ιδιωτικοποιηθεί» και από αυτόν προσπορίζονται έσοδα λίγοι. Αυτό είναι κάτι που όλοι και όλες το γνωρίζουν.

Να φανταστούμε τι μπορούμε να κάνουμε;

Τι μπορούμε να κάνουμε με αυτόν τον πλούτο; Τι θα κάνουμε με αυτό τον πλούτο; Με ποιόν τρόπο μπορούμε, σήμερα, να τον εντάξουμε σε ένα σχέδιο που θα συμβάλλει στην παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση του νησιού; Με τέτοιο τρόπο όμως, που εφόσον είναι «δημόσιος» δηλαδή «κοινός» τα οφέλη να διαχυθούν σε όλους μας και όχι σε λίγους; Ποιοι είναι αυτοί που πρέπει να πάρουν την σχετική πρωτοβουλία έτσι ώστε να αφενός μεν να εντοπισθεί αφετέρου δε να αξιοποιηθεί;

Λογικά την πρωτοβουλία θα πρέπει να την πάρουν όσοι σήμερα είναι οι ιδιοκτήτες αυτού του, αναξιοποίητου, πλούτου. Ο δήμος που είναι κάτοχος ή διαχειριστής του μεγαλύτερου μέρους του αλλά και η κεντρική κυβέρνηση που έχει ένα άλλο σημαντικό τμήμα του. Θα μπορούσαμε να φανταστούμε την εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου, που θα εμπλέκει και την τοπική μας κοινωνία και που θα έχει στόχο όχι μόνο την αξιοποίησή του, αλλά και την κινητοποίηση ευρύτερων τμημάτων της τοπικής μας κοινωνίας  σε αυτή την κατεύθυνση;

Σίγουρα θα μπορούσαμε να φανταστούμε ένα τέτοιο σχέδιο, αλλά μάλλον αυτό θα μείνει μόνο στην φαντασία μας, εάν δεν φροντίσουμε, εμείς οι πολίτες, να εμπλακούμε σε ένα κίνημα διεκδίκησης και αξιοποίησης αυτών των χώρων.

Το πρώτο βήμα που πρέπει να αξιοποιηθεί και να διευρυνθεί.

Με τον πρόσφατο νόμο (4430/2016) για την «Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία και ανάπτυξη των φορέων της και άλλες διατάξεις» ανοίγει μια σημαντική δυνατότητα για την αξιοποίηση του αναξιοποίητου πλούτου από τις συλλογικότητες των πολιτών:

Οι ΟΤΑ α” και β” βαθμού, τα Ν.Π.Δ.Δ. και τα Ν.Π.Ι.Δ.φορείς της Γενικής Κυβέρνησης μπορεί να παραχωρούν με απόφαση του διοικητικού τους οργάνου τη χρήση κινητής και ακίνητης περιουσίας τους σε Φορείς Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας για την ενίσχυση δραστηριοτήτων συλλογικής και κοινωνικής ωφέλειας…

Παρά τις ενδεχόμενες ατέλειες αλλά και ενστάσεις που μπορεί να έχει κάποιος, είναι ένα καθαρό σήμα προς την κοινωνία: Αυτός ο πλούτος σας ανήκει, μπορείτε να τον διεκδικήσετε, οργανώστε τα σχέδια σας και απαιτήστε τον!

Οι δυσκολίες που θα υπάρχουν

Η διεκδίκηση από εγχειρήματα των πολιτών του αναξιοποίητου δημόσιου πλούτου για την ανάπτυξη δραστηριοτήτων που θα είναι σε όφελος όλης της κοινωνίας θα είναι ένα από τα πεδία σύγκρουσης το επόμενο διάστημα.

Με τις πρώτες δειλές προσπάθειες έχουν αρχίσει να φαίνονται και οι πρώτες αντιδράσεις από τους μηχανισμούς που μέχρι τώρα τον θεωρούσαν ως «περιουσία τους» ή που έχουν άλλα σχέδια στο μυαλό τους. Η «ιδιωτικοποίηση» του δημόσιου πλούτου που μπορούν και ελέγχουν, ταιριάζει καλύτερα στην λογική τους.

Απέναντι στην καθαρή πολιτική κατεύθυνση που εκπορεύεται από την κυβέρνηση, προσπαθούν να ορθώσουν «νομικές δυσκολίες» και ερμηνείες που θα οδηγούν στην ακύρωση της πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης.  Οσο και ο νόμος να δίνει τη δυνατότητα στους «φορείς» η αξιοποίησή του δεν είναι αυτονόητη. Οι δυσκολίες που θα υπάρχουν σίγουρα θα είναι πολλές και θα εμφανίζονται νέες σε κάθε βήμα. Αυτός είναι και ο λόγος που εδώ πρέπει να παρεμβαίνει συνεχώς το κίνημα των πολιτών.

Με άλλα λόγια, η «δυνατότητα» πρέπει να γίνει «αίτημα» και «διεκδίκηση«, πρέπει να γίνει «οργάνωση της δουλειάς βήμα το βήμα»

Από που να ξεκινήσουμε

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από αυτό που τώρα έχουμε δίπλα μας, σε κάθε χωριό και σε κάθε γειτονιά της πόλης. Η καταγραφή των δημόσιων αναξιοποίητων χώρων και περιουσίας και η συλλογική συζήτηση για το σχέδιο που θα διαμορφώσουμε, μπορεί να είναι το πρώτο και αναγκαίο βήμα.

Οπως έχουμε ξαναγράψει:

Η οικονομική κρίση επιβάλει νέες απαντήσεις και νέους δρόμους. Δεν θα μπορέσει, όχι μόνο το νησί, αλλά συνολικά ο κόσμος μας, που μαστίζεται από αυτή, να ανακάμψει εάν δεν καταφέρει να διαμορφώσει ένα «νέο αφήγημα». Απέναντι στην αδυναμία των λίγων να διαμορφώσουν αυτό το αφήγημα, πρέπει να μπουν οι δυνατότητες των πολλών.

Ενδεχομένως, το πρώτο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση να είναι η συζήτηση για το ποιες είναι αυτές οι δυνατότητες. Να μάθουν και να πεισθούν «οι πολλοί» ότι αυτές υπάρχουν και ότι, το βασικότερο, αυτές τις δυνατότητες τις έχουν και ότι μπορούν να τις αξιοποιήσουν. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει μονό μιας. Αναγκαστικά πρέπει να γίνει βήμα – βήμα.

Ας μην διστάσουμε παρά τις δυσκολίες που θα υπάρχουν να κάνουμε αυτά τα βήματα!



/ Γραφές

#ΕπόμενηΜέρα

Tags:

Στην ίδια ενότητα