ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Επικαιρότητα

Μέσω των «Δημοσίων Συμβάσεων Κοινωνικής Αναφοράς» θα αναπτυχθεί η κοινωνική οικονομία

sociaeconomy12324

Αξιοποιώντας στο έπακρο τις «Δημόσιες Συμβάσεις Κοινωνικής Αναφοράς», σχεδιάζουν τα επιτελεία της κυβέρνησης, να δώσουν ώθηση στην κοινωνική οικονομία με στόχο, αυτή, να γίνει βασικός πυλώνας της οικονομίας, ισάξιος στην συμβολή του στο ΑΕΠ, με αυτό της ιδιωτικής και της κρατικής.

Οπως είναι γνωστό, τα εγχειρήματα της Κοινωνικής Οικονομίας, στηρίζονται στην αυτοδιαχείριση. Προτάσσουν τη συμμετοχή σε όλα τα στάδια της παραγωγής, από το σχεδιασμό μέχρι τη διαχείριση των πλεονασμάτων. Βασίζονται στη δημοκρατική λήψη των αποφάσεων, το δημοκρατικό έλεγχο των μελών και τη δίκαιη κατανομή του οικονομικού αποτελέσματος. Τα σχήματα της Κοινωνικής Οικονομίας επενδύουν τα κέρδη τους για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, με σεβασμό στον άνθρωπο και στο περιβάλλον.

Στρατηγικός στόχος της κυβέρνησης, είναι η ανάπτυξη συνεταιριστικών δομών και δομών κοινωνικής οικονομίας σε όλους τους κλάδους της οικονομίας, όπως ο αγροτικός και αγροδιατροφικός τομέας, ο βιομηχανικός, ο τουριστικός, η ενέργεια, με την απαιτούμενη μεταξύ τους συνεργασία και στήριξη.

Οι «Δημόσιες Συμβάσεις Κοινωνικής Αναφοράς είναι αυτές κατά τις οποίες οι αναθέτουσες αρχές, δηλαδή το Δημόσιο, στο στάδιο ανάθεσης λαμβάνουν υπόψη σημαντικές κοινωνικές πτυχές ως κριτήρια ανάθεσης, ενός έργου ή μιας προμήθειας. Ενδεικτικά, ως τέτοια κριτήρια νοούνται: α) οι ευκαιρίες απασχόλησης, β) η κοινωνική ένταξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, γ) η ισότητα ευκαιριών, δ) ο σχεδιασμός της προσβασιμότητας για όλους, ε) η συνεκτίμηση των κριτηρίων αειφορίας, στα οποία περιλαμβάνονται θέματα ηθικού εμπορίου και στ) η ευρύτερη εκούσια συμμόρφωση με την εταιρική κοινωνική ευθύνη (ΕΚΕ).

Αυτός ο τύπος των συμβάσεων είναι διαδεδομένος στις άλλες χώρες της Ε.Ε.. Για παράδειγμα η Σουηδία και προκειμένου να διευκολύνει την πρόσβαση στις ευκαιρίες δηµόσιων συµβάσεων για ΜΜΕ, οργανώσεις κοινωνικής οικονοµίας και κοινωφελείς οργανισµούς που συνεργάζονται µε οµάδες που µειονεκτούν κοινωνικά, ο Οργανισµός Κοινωνικής Ασφάλισης  µερικές φορές περιλαµβάνει τη συµµετοχή αυτών των οµάδων στην αρχική µελέτη του για τη σύναψη συµβάσεων, προκειµένου να λάβει πλήρως υπόψη τα συγκεκριµένα προβλήµατά τους κατά την κατάρτιση των τευχών διαγωνισµού. Για να εντοπίσει τον κίνδυνο µη συµµόρφωσης µε τα κοινωνικά πρότυπα, ο Οργανισµός αναλύει τους κινδύνους στην αρχή της.

Στην Ισπανία, στη χώρα των Βάσκων η σχετική διαδικασία ορίζει ότι το προσωπικό που εκτελεί τη σύµβαση πρέπει να περιλαµβάνει ένα καθορισµένο ποσοστό µειονεκτούντων προσώπων, όπως άνεργοι, άτοµα µε αναπηρίες, µακροχρόνια άνεργες γυναίκες άνω των 30, θύµατα οικιακής βίας, πρόσωπα µε ψυχική ασθένεια, άνεργοι ανύπαντροι γονείς, µετανάστες άνεργοι για τουλάχιστον έξι µήνες, µακροχρόνια άνεργοι (περισσότερο από ένα χρόνο) και άνεργοι νέοι.

Πως, πρακτικά, σκέπτονται στην κυβέρνηση την χρήση αυτών των συμβάσεων για να δώσουν ώθηση στην κοινωνική οικονομία; Οι αρχικοί σχεδιασμοί προβλέπουν ότι μεγάλο μέρος των αναγκαίων και υπαρχουσών προμηθειών, δημοσίων οργανισμών (π.χ. νοσοκομεία) θα γίνονται από συνεταιρισμούς κοινωνικής οικονομίας (ΚΟΙΝΣΕΠ).

Έτσι για παράδειγμα, για την προμήθεια των τροφίμων που χρειάζεται ένα νοσοκομείο, θα ακολουθούνται κανονικά όλες οι διαγωνισματικές διαδικασίες, με την διαφορά ότι σε αυτές θα συμμετέχουν αποκλειστικά οργανισμοί της κοινωνικής οικονομίας (και όχι ιδιώτες όπως γίνεται μέχρι σήμερα), μια δυνατότητα που παρέχουν άλλωστε και οι σχετικοί κανονισμοί περί «Δημοσίων Συμβάσεων Κοινωνικής Αναφοράς» της Ε.Ε.

Το ίδιο προφανώς θα μπορεί να γίνει και για πλέον εξειδικευμένες ανάγκες του δημοσίου για τις οποίες σήμερα αυτό προσφεύγει στην ελεύθερη αγορά (π.χ. ανάπτυξη λογισμικού κλπ), ενώ αντίστοιχες διαδικασίες θα ακολουθούνται και από όλους δημόσιους φορείς, οι οποίοι σήμερα έχουν σαν βασικούς προμηθευτές για τις διάφορες ανάγκες τους ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Είναι προφανές, ότι επειδή ακριβώς αυτή η σχεδιαζόμενη, προνομιακή σχέση του δημοσίου με οργανισμούς κοινωνικής οικονομίας θα στερήσει έσοδα και κέρδη από εταιρείες (μερικές από τις οποίες είναι αρκετά μεγάλες) που σήμερα έχουν σαν πελάτη το δημόσιο, αυτό θα αποτελέσει ένα νέο πεδίο συγκρούσεων της κυβέρνησης με κατεστημένα συμφέροντα.