ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Editorial

Οσοι έχουν κτίσει πολιτικές καριέρες στις πλάτες των φτωχών…

Τα χρόνια της κρίσης και της μνημονιακής διαχείρισης της, οδήγησαν εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, αρκετούς από εμάς, στα έσχατα σκαλιά της ένδειας, μετατρέποντας την με αυτό τον τρόπο  σε ανθρωπιστική κρίση. Μια από τις βασικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης της Αριστεράς ήταν ακριβώς η αντιμετώπιση αυτής της ανθρωπιστικής κρίσης

Αυτή η δέσμευση, έγινε πραγματικότητα με το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης, το οποίο έχει σαν στόχο να εξασφαλίσει, για κάθε οικογένεια που κατοικεί στη χώρα μας, ένα ελάχιστο εισόδημα μαζί με μια σειρά επιπλέον παροχές. Η Λέσβος, ήταν από τους πρώτους δήμους της χώρας που εντάχθηκε σε αυτό, από την πιλοτική του ακόμα περίοδο, με πάνω από 7.000 συμπολίτες μας να έχουν ενταχθεί – σε αυτή τη φάση – σε αυτό.

Κανείς δεν έχει την αυταπάτη, ότι αυτά είναι αρκετά. Από κάπου όμως, κάποιος, πρέπει να ξεκινήσει και η κυβέρνηση ξεκίνησε από «τους πιο φτωχούς από τους φτωχούς». Κανείς βέβαια δεν μπορεί να ισχυριστεί στα σοβαρά, ότι αυτή η παρέμβαση λύνει το πρόβλημμα της φτώχειας στην Ελλάδα, είναι όμως μια προσπάθεια που προσπαθεί να βάλει φρένο στην ανθρωπιστική κρίση που είχαν σαν αποτέλεσμα οι μνημονιακές πολιτικές. Αν έκανε καλά, αυτό θα το κρίνει η ίδια η κοινωνία.

Σε αυτά τα πλαίσια η κυβέρνηση προσπαθεί να «ενοποιήσει» το σύνολο των πολιτικών αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης, σε μια ενιαία διαδικασία. Η περίπτωση του ΤΕΒΑ είναι μια από αυτές τις πολιτικές και η σύνδεση του με το ΚΕΑ θα έπρεπε να είναι το ζητούμενο από την πρώτη στιγμή.

Είναι παράλογο κάποιος να ισχυρίζεται ότι είναι καλύτερο να χρησιμοποιεί «τους δικούς του καταλόγους» για την διανομή τροφίμων και να τους φέρνει σε αντιπαράθεση με τις διαδικασίες του ΚΕΑ, που και διαφανείς είναι αλλά και δυναμικές από την στιγμή που παίρνουν συνεχώς υπόψη τους την κατάσταση, που κάθε φορά, βιώνουν οι συμπολίτες μας.

Τι γίνεται λοιπόν; Γιατί τόση αντίδραση στο νησί μας;

Οπως έχουμε ξαναγράψει σε προηγούμενο άρθρο μας υπάρχει  και μια άλλη πλευρά που όλοι, όσοι και όσες δεν βιώνουν αυτή την κατάσταση, δύσκολα την εντοπίζουν:

Σε αντίθεση με αυτό που γινότανε παλιά, όπου το «όπου φτωχός και η μοίρα του» σήμαινε και έκθεση της φτώχειας στην κοινωνία με όρους αναξιοπρέπειας και όπου ο φτωχός ήταν υποχρεωμένος να την περιφέρει από γραφείο σε γραφείο, από υπηρεσία σε υπηρεσία και να υποχρεώνεται στον κάθε έναν, προκειμένου να πάρει αυτό «που δικαιούται», σήμερα όλο αυτό το σύστημα αλλάζει.

Σχέσεις εξάρτησης, που είχαν αναπτυχθεί στις τοπικές μας κοινωνίες και υποχρέωναν όσους και όσες ζούσαν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας, να είναι συνεχώς εξαρτημένοι είτε από τους τοπικούς «προύχοντες», είτε, ακόμα χειρότερα, από τους τοπικούς «φιλάνθρωπους» σπάνε, από την στιγμή που οι διαδικασίες απονομής του ΚΕΑ, παρακάμπτουν όλους αυτούς! Δεν χρειάζεται πια να παρακαλάνε, δεν χρειάζεται πια να υποχρεώνονται και αυτό, αν για όλους όσους και όσες δεν το βιώνουν, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, για αυτούς τους συμπολίτες μας, είναι εξίσου σημαντικό, με την μηνιαία ενίσχυση που παίρνουν. Γιατί τώρα αποκτούν, σιγά – σιγά και την αξιοπρέπεια τους.

Αν θέλει, λοιπόν κάποιος, να ψάξει το γιατί μερικοί χλευάζουν το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης και προσπαθούν να το αποδημήσουν ως …»τίποτα», αν θέλει να δεί την αιτία πίσω από τις αντιδράσεις για την διαχείριση του ΤΕΒΑ, ας κοιτάξει και αυτή την πλευρά.

Αν το κάνει, τότε θα δει ότι, αρκετές φορές, αυτοί οι χλευασμοί προέρχονται από ανθρώπους που έχουν χτίσει πολιτικές ή «τοπικοεξουσιαστικές» καριέρες στις πλάτες των φτωχών, εμφανίζοντας αυτό που οι φτωχοί δικαιούνται, ως δική τους διαμεσολάβηση.

Απλά το ΚΕΑ, τους χαλάει τη σούπα…