20 Απριλίου 2017 | Οικονομία |

Το μεγάλο πάρτι των εξοπλιστικών ….

Παρά τον πακτωλό των δισεκατομμυρίων που κλήθηκαν να πληρώσουν οι Έλληνες φορολογούμενοι για να εξοπλιστούν οι Ένοπλες Δυνάμεις, σήμερα παρουσιάζονται να έχουν τεράστια προβλήματα και κενά, που απαιτούν εκ νέου πολύ χρήμα για να καλυφθούν.

Λίγο μετά την κρίση των Ιμίων το 1996, ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ανηφόρισε στο Πεντάγωνο. Ήταν μια επίσκεψη «τόνωσης ηθικού» των Ενόπλων Δυνάμεων. Με την ευκαιρία, ο Κ. Σημίτης ανακοίνωσε και την έναρξη ενός τεράστιου εξοπλιστικού προγράμματος, που εξελίχθηκε σε ένα ξέφρενο πάρτι δισεκατομμυρίων. Πόσο μας κόστισε; Ο Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος, ΥΕΘΑ επί Κώστα Καραμανλή, έχει δηλώσει ότι οι προσθέσεις του για την οκταετία 1996-2004 βγάζουν αποτέλεσμα 51 δισ. ευρώ!

Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι π εκτίμηση αυτή είναι υπερβολική, είναι σίγουρο ότι ο λογαριασμός που πληρώσαμε γι” αυτή την περίοδο ξεπερνά τα 30 δισ.! Πολλά λεφτά και δυστυχώς δεν είχαν αντίκρισμα. Η Ελλάδα θα έπρεπε με τόσα χρήματα να είναι οπλισμένη σαν αστακός.

Δύο υπουργοί Εθνικής Άμυνας διαχειρί­στηκαν τα εξοπλιστικά προγράμματα-μαμούθ εκείνης της περιόδου: Ο Άκης Τσοχατζόπουλος και ο Γιάννος Παπαντωνίου. Ο πρώτος δικάστηκε, καταδικάστηκε και είναι φυλακή. Ο δεύτερος ελέγχεται από τη Δικαιοσύνη για κάποια από τα εξοπλιστικά προγράμματα που «έκλεισαν» επί των ημερών του.

Χρειαζόμασταν όλα αυτά τα όπλα; Όχι, είναι η απάντηση. Ορισμένα απ” αυτά, ναι, ήταν απαραίτητα. Τα περισσότερα θα μπορούσαμε να μην τα είχαμε προμηθευτεί. Οι αγορές έγιναν με πρωταρχικά κριτήρια όχι τις επιχειρησιακές ανάγκες των Ε.Δ., αλλά την περιβόητη… εξοπλιστική διπλωματία και το «μασάζ» στους Ευρωπαίους εταί­ρους. Το εισιτήριο για την ΟΝΕ μάς κό­στισε πάρα πολλά δισ., για τα οποία αυ­τοί που τα εισέπραξαν μας κουνάνε τώ­ρα το δάχτυλο και μας παίρνουν… μέτρα.

Τα δισεκατομμύρια των εξοπλισμών χρη­σιμοποιήθηκαν από την Ελλάδα και για την είσοδο της Κύπρου στην Ε.Ε. Η δήλωση του Τσοχατζόπουλου την εποχή που «παιζόταν» η είσοδος της Κύπρου έχει καταγραφεί:

«Έχουμε στα χέρια μας ένα μεγάλο όπλο: Ονομάζεται πενταετές εξοπλιστικό πρόγραμμα τεσσάρων τρισ. δραχμών. Στό­χος μας είναι να αγοράσουμε από όλους την ένταξη της Κύπρου».

Το χειρότερο όλων; Κανένα από τα οπλι­κά συστήματα που αγοράστηκε -πλην των F-16 το 1999- δεν συνοδεύτηκε από την αυτονόητη σύμβαση τεχνικής τους υπο­στήριξης! Αποτέλεσμα; Ακριβοπληρωμένα οπλικά συστήματα να παραλαμβάνονται και σε λίγους μήνες να τίθενται σε αχρη­στία! Η αιτία που δεν υπογράφτηκαν συμ­βάσεις υποστήριξης των όπλων ήταν για να κρατηθούν οι έτσι κι αλλιώς «τσιμπη­μένες» τιμές των όπλων σε κάποιο επίπε­δο! Δηλαδή μας παρουσίαζαν ότι αγόρα­ζαν όπλα φθηνά, χωρίς να μας πουν ότι μας έβαλαν να τα αγοράσουμε για να τα… παρκάρουμε!

Αξίζει να θυμηθούμε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του «πάρτι της οκταετίας», τον λογαριασμό του οποίου ακόμη τον πληρώνουμε όλοι μας. Και θα τον πληρώνουμε για πολύ καιρό ακόμη.

TOR ΜΙ και TPQ-37

Οι αγορές των ρωσικών αντιαεροπορι­κών TOR Μ1 και των ραντάρ αντιπυροβολικού TPQ-37 είναι από τις πιο χαρακτηριστικές! Με έγγραφα που παρουσιάζει η Realnews, αποκαλύπτονται οι ενστά­σεις των στρατιωτικών για τα πρώτα και η κάθετη αντίθεση για τα δεύτερα! Με πολιτική απόφαση-διαταγή από τον Α. Τσοχατζόπουλο, οι αγορές προχώρησαν κανονικότατα.

Κόστος ΤΟΡ Μ1 στα 509 εκατομμύρια ευρώ. Ως αντιαεροπορικό είναι καλό, αλλά δεν μπορεί να ενταχθεί στο σύστημα αεράμυνας.

Κόστος TPQ-37, μόλις 130 εκατομμύρια ευρώ! Δεν δούλεψαν ποτέ! Ήταν μία από τις αγορές στις οποίες είχε εμπλακεί ο Θωμάς Λιακουνάκος.

Εκσυγχρονισμός HAWK

Πληρώσαμε 140 εκατομμύρια δολάρια για να εκσυγχρονίσουμε τα αντιαεροπορικά βλήματα HAWK, τα οποία δύσκολα πια τα βλέπεις, ακόμη και σε πολεμικές κινηματο­γραφικές ταινίες! Είχαν κλείσει τον επιχειρησιακό κύκλο ζωής τους πολύ πριν αποφασιστεί ο εκσυγχρονισμός τους.

Υποβρύχια «ρουφήχτρα»

Την υπόθεση των υποβρυχίων του Π.Ν. τύπου «Παπανικολή» και να θέλαμε να την ξεχάσουμε, δεν γίνεται. Η Δικαιοσύ­νη ανακαλύπτει κάθε τόσο νέα στοιχεία για μίζες και παρανομίες. Οι Γερμανοί είχαν αναλάβει τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά παίρνοντας ως «προίκα» τα προγράμματα φρεγατών και υποβρυχίων. Το πρώτο «σούπερ υποβρύχιο», με το όνομα «Παπανικολής», παρουσίασε σημαντικά προβλήματα, τα οποία οι Γερμανοί αρνήθηκαν πεισματικά να δεχτούν. Είχαν εισπράξει το 80% των σχεδόν 2 δισ. που μας κόστισε το πρόγραμμα! Τελικά, μετά κόπων, βασάνων και πέντε χρόνων καθυστερήσεων, το πρόγραμμα των υποβρυχίων το ολοκλήρωσε το Π.Ν. και οι εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά! Οι Γερμανοί έγιναν μπουχός και ναυπηγούν σήμερα ακριβώς ίδια υποβρύχια, πού λέτε; Στην Τουρκία!

Ιπτάμενο ραντάρ

Η Ελλάδα την ίδια περίοδο προμηθεύτη­κε τα σουηδικά ιπτάμενα ραντάρ ERIEYE, τα οποία τοποθετήθηκαν σε αεροσκάφη EBRAER. Κόστος 531 εκατομμύρια ευρώ. Εκτός από την πολύχρονη καθυστέρηση παράδοσης, ακόμη και σήμερα οι διαθεσιμότητες τους για αποστολές είναι απογοητευτικές.

Μια από τα ίδια για τα ελικόπτερα ΝΗ-90. Αγορά για την οποία ερευνάται η θητεία του Γ. Παπαντωνίου. Τα ελικόπτερα κόστισαν περίπου 700 εκατομμύρια ευρώ. Οι Νορβηγοί είχαν πληρώσει 20 εκατομμύρια το ένα. Εμείς 28 εκατομμύρια. Η δικαιολογία ήταν ότι είχαμε ζητήσει διαφορετική διαμόρφωση συστημάτων του ελικοπτέρου.

Σκάφη ταχείας μεταφοράς

Εκπληκτικά σκάφη για μεταφορά πεζοναυτών. Τα αγοράσαμε από Ουκρανία και Ρωσία. Μας κόστισαν 195 εκατομμύρια δολάρια. Λεπτομέρεια: τα σκάφη ήταν και είναι σχεδιασμένα για τις ρωσικές λίμνες και όχι για το Αιγαίο. Είναι δύσκολο να πλεύσουν με τις ταχύτητες που είναι κατασκευασμένα σε συνθήκες Αιγαίου, με ανέμους… από 5 μποφόρ και πάνω! Επιπλέον, σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύγκρουσης, θα αποδειχθούν εξαιρετικά εύκολοι στόχοι για εχθρικά αεροσκάφη.

Άρματα μάχης Leopard

Τα πληρώσαμε 1,7 δισ. ευρώ. Θα ήταν το απόλυτο ελληνικό πλεονέκτημα στον Έβρο. Μόνο που, μόλις ολοκληρώθηκε η πώληση στην Ελλάδα, οι Γερμανοί πούλησαν στην Άγκυρα σχεδόν ίδια μεταχειρισμένα άρματα Leopard προς 200 εκατομμύρια ευρώ.

Στις πρώτες δοκιμαστικές βολές, οι Έλληνες επιτελείς διαπίστωσαν ότι η εσωτερική θωράκιση του σούπερ άρματος παρουσίασε ρωγμές και πως το κανόνι του άρματος ξεφλούδιζε! Ο Γερμανοί όχι μόνο δεν παραδέχτηκαν στην αρχή το πρόβλημα, αλλά προσέφυγαν στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και ζήτησαν να αναγνωριστεί η απαίτησή τους για καταβολή τόκων υπε­ρημερίας ύψους 117.991.547 ευρώ, λόγω μη πληρωμής εκ μέρους του ελληνικού Δημοσίου του 69% της αξίας τιμολογίων «παραδοθέντων συμβατικών ειδών».

Τα άρματα μάχης ήρθαν χωρίς να υπάρ­χει σύμβαση για τον εξοπλισμό τους με πυρομαχικά! Υπόθεση για την οποία ακό­μη παλεύουμε να βρούμε οριστική λύση.

Μας άλλαξαν τα… πετρέλαια

Στο Π.Ν. ακόμη συζητείται πώς ένα δεξαμενόπλοιο μας κόστισε όσο τρία τέτοια πλοία! Τα 117 εκατομμύρια ευρώ θεωρούνται εξαιρετικά μεγάλο τίμημα για ένα δεξαμενόπλοιο του Π.Ν. Ερωτήματα υπάρχουν για τον εκσυγχρονισμό πυραυλακάτων που κόστισε 145 εκατομμύρια. Και υπάρχει και η υπόθεση του εκσυγχρονισμού των φρεγατών, για την οποία ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της γαλ­λικής εταιρείας THALES, Μ. Ζοσράν είχε καταγγείλει στην εφημερίδα «Le Monde» δωροδοκίες στην Ελλάδα.

Μεταγωγικά αεροσκάφη C27

Είχαμε παραγγείλει 12 μεταγωγικά αεροσκάφη. Τελικά παραλάβαμε τα οκτώ. Κόστος περίπου 200 εκατομμύρια. Ώρες πτήσης; Ελάχιστες! Η έλλειψη συμφωνίας τεχνικής υποστήριξης και ανταλλακτικών τα έχουν καταστήσει αεροσκάφη… εδάφους

Πολλά και άλυτα τα προβλήματα με τους Ιταλούς κατασκευαστές και τους ανθρώπους τους στην Αθήνα να νίπτουν απλώς τα χέρια τους για την καθήλωση των αεροσκαφών.

Δισ. σε «μαύρη τρύπα»

Το πιο εξοργιστικό είναι ότι, παρά τον πακτωλό των δισεκατομμυρίων που κλήθηκαν να πληρώσουν οι Έλληνες φορολογούμενοι για να εξοπλιστούν οι Ένοπλες Δυνάμεις, σήμερα παρουσιάζονται να έχουν τεράστια προβλήματα και κενά, που απαιτούν εκ νέου πολύ χρήμα για να καλυφθούν. Το χειρότερο δεν είναι ότι χρήμα δεν υπάρχει. Δεν υπάρ­χει και ο χρόνος, αλλά ούτε και η δυνατότητα οι λύσεις αυτών των προβλημάτων να πάνε κι άλλο πίσω.

Κι αυτό γιατί θα πρέπει να επισημάνουμε ότι το «μεγάλο πάρτι» το δια­δέχτηκε μια περίοδος 10 ετών κατά τα οποία δεν αγοράστηκε… ούτε βίδα. Καμία από τις κυβερνήσεις που ακολούθησαν την περίοδο Σημίτη και των «χρυσών αγελάδων» στους εξοπλισμούς δεν κατάφερε να δώσει λύσεις στα τεράστια προβλήματα των συμβάσεων που είχαν υπογραφεί επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου και Παπαντωνίου. Όλες ήταν ετεροβαρείς υπέρ των πωλητών και καταδικαστικές για τον πελάτη! Τον καλύτερο πελάτη των αμυντικών βιομηχανιών, αμερικανικών, ευ­ρωπαϊκών και ρωσικών, που λέγεται Ελλάδα.

Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒ0ΥΝ0Π0ΥΛ0Υ-p.karvounopoulos@realnews.gr
(REAL NEWS-19/03/2017)

Πηγή: http://staratalogia.blogspot.gr/



Στην ίδια ενότητα