12 Απριλίου 2017 | Κάθε μέρα |

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που πρέπει «να σπάσει» ο δήμος Λέσβου και αυτό θα γίνει κάποια στιγμή.

Η συζήτηση για την αυριανή εικόνα της τοπικής αυτοδιοίκησης και στη Λέσβο, ανοίγει. Ο κάθε ένας και η κάθε μία θα κριθεί, όχι από τις φωνές που θα βγάλει για το «αριθμό των νέων δήμων» αλλά για την ουσία. Δηλαδή από το πώς θα σταθεί απέναντι στις μεγάλες τομές που σήμερα επιχειρούνται.

Η «αντιμεταρύθμιση» του Καλλικράτη ήταν αυτή που έβαλε την ταφόπλακα στην τοπική αυτοδιοίκηση. Συνεχίζοντας το έργο της προηγούμενης, του Καποδίστρια, ουσιαστικά ήλθε να «κουμπώσει» με την λογική συγκέντρωσης της εξουσίας «προς τα πάνω». Από την τοπική αυτοδιοίκηση στο κεντρικό κράτος, από τις κοινότητες στον κεντρικό δήμο.

Στα καθ” ημάς είχε και ένα άλλο παράγωγο αποτέλεσμα: Η δημιουργία του «δήμου τέρατος», ενός δήμου που είναι ο μεγαλύτερος σε έκταση δήμος της χώρας. Η έκταση του ενιαίου πια δήμου Λέσβου, έφτασε και ίσως ξεπέρασε αυτή του Λονδίνου!

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μεγεθύνει στο έπακρο τις αδυναμίες που προϋπήρχαν στην Τ.Α., την κακή οργάνωση, την υποστελέχωση ή κακή στελέχωση των υπηρεσιών, την γραφειοκρατία. Το κυριότερο: «Ήρθε κουτί» στην ανικανότητα των «τοπικών αρχόντων», τώρα πια εκτός από όλα τα άλλα έχουν και μια καλή δικαιολογία για να μην παρουσιάσουν έργο. Φταίει ο Κακοκράτης, ο «δήμος τέρας».

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που πρέπει «να σπάσει» ο δήμος Λέσβου και κατά τα φαινόμενα αυτό θα γίνει κάποια στιγμή. Ομως το «σπάσιμο» δεν θα λύσει τα προβλήματα, στον βαθμό που δεν λυθούν και όλα τα άλλα που προϋπήρχαν ή δημιουργήθηκαν στην πορεία.

Η πρόταση για την αναθεώρηση του Καλλικράτη, παρά τις αδυναμίες που έχει και η οποία βρίσκεται στη δημόσια διαβούλευση, επιχειρεί μεγάλες τομές στην αυτοδιοίκηση. Πολύ μεγαλύτερες από αυτές που διάφοροι κύκλοι επιχειρούν να θέσουν στην ατζέντα της τοπικής συζήτησης περιορίζοντάς την ασφυκτικά στο θέμα του χωρισμού του Δήμου Λέσβου.

Η Δημοκρατία με την καθιέρωση σε όλα τα επίπεδα της απλής αναλογικής, η ενδοδημοτική αποκέντρωση, η ενίσχυση των κατώτατων «βαθμίδων» της αυτοδιοίκησης, η λαϊκή συμμετοχή με την αναβάθμιση του καθημερινού ρόλου του πολίτη στα κοινά, είναι ο πυρήνας αυτής της πρότασης.

Το σπάσιμο του Δήμου Λέσβου, θα έλθει κάποια στιγμή, σαν η αναγκαία αποκατάσταση μιας κοντόφθαλμης λογικής. Δεν μπορεί όμως, οι ίδιοι άνθρωποι που προχώρησα, στήριξαν ή ανέχθηκαν την δημιουργία του τέρατος, ακριβώς οι ίδιοι, να εμφανίζονται σήμερα σαν οι «υπέρμαχοι του χωρισμού». Ο κάθε ένας και η κάθε μια αντιλαμβάνεται ότι αυτό που στην ουσία επιδιώκουν είναι να «πλασάρουν» τους εαυτούς τους, για ακόμα  μια φορά, ως «χρήσιμους» στις τοπικές μας κοινωνίες και να προετοιμάσουν το έδαφος για την αυριανή αυτοδιοικητική τους παρουσία.

Η συζήτηση για την αυριανή εικόνα της τοπικής αυτοδιοίκησης και στη Λέσβο, ανοίγει. Ο κάθε ένας και η κάθε μία θα κριθεί, όχι από τις φωνές που θα βγάλει για το «αριθμό των νέων δήμων» αλλά για την ουσία. Δηλαδή από το πώς θα σταθεί απέναντι στις μεγάλες τομές που σήμερα επιχειρούνται.

Στηρίζει ή όχι την απλή αναλογική σε όλα τα επίπεδα; Στηρίζει ή όχι τον ξεχωριστό των ψηφοδελτίων; Στηρίζει ή όχι την ουσιαστική ενίσχυση των κοινοτήτων; Στηρίζει ή όχι την ουσιαστική ενίσχυση των πολιτών; Αυτά είναι τα πραγματικά επίδικα της συζήτησης!

Print Friendly, PDF & Email



/ Γραφές

Τα κοινά

/ Γραφές

Οι δύο Ελλάδες

Tags:

Στην ίδια ενότητα