15 Φεβρουαρίου 2017 | Editorial |

Τα ελαιοτριβεία και το …παγόβουνο

H «μάχη για τον κατσίγαρο» είναι μέρος ενός τοπικού παγόβουνου…

Για όσους έχουν γνώση του χώρου, δηλαδή για την συντριπτική πλειοψηφία των ελαιοπαραγωγών της Λέσβου, η δήλωση του Γ. Πάλλη σχετικά με τους ελέγχους που γίνονται αυτή την περίοδο στα ελαιοτριβεία του νησιού, δεν ήταν «κεραυνός εν” αιθρία».

Το ότι στον χώρο λειτουργούν συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα τα οποία μόνο να χάσουν έχουν, από την εφαρμογή των διατάξεων της νέας ΚΥΑ η οποία προβλέπει την δυνατότητα της υδρολίπανσης, αυτό είναι γνωστό. Οπως επίσης είναι γνωστό ότι αυτά τα συμφέροντα έχουν την δυνατότητα να επηρεάζουν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, την τοπική λειτουργία της διοίκησης.

Προφανώς δεν είμαστε εμείς εκείνοι που θα ισχυριστούμε ότι δεν πρέπει να γίνονται έλεγχοι. Τα πράγματα για εμάς είναι απολύτως καθαρά: Όποιο ελαιοτριβείο δεν θα προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της νέας ΚΥΑ, δεν θα μπορεί να λειτουργήσει. Τόσο απλά!

Γενικά μιλώντας, ένα από τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο αγροτικός τομέας του νησιού, είναι ότι αυτός λειτουργεί ακόμα με όρος «κοτσαμπασισμού», δεν έχει περάσει καν στην φάση του αστικού του εκσυχρονισμού. Αυτό το βλέπει κανείς παντού γύρω του. Με αυτή την έννοια η «μάχη για τον κατσίγαρο» είναι μέρος ενός τοπικού παγόβουνου…

Από την καραντίνα και τους πλημμελείς ελέγχους αλλά και τα κυκλώματα που επωφελούνται από αυτή, μέχρι την παράνομη αλιεία οστράκων στους δύο κόλπους και την ουσιαστική διάλυση του τοπικού συνεταιριστικού κινήματος, όλα αυτά και πολλά άλλα είναι δείγματα ενός τομέα που απλά έχει αφεθεί να λειτουργεί με τον …αυτόματο.

Το αποτέλεσμα είναι ο τοπικός αγροτικός τομέας να μην αποδίδει στους παραγωγούς όσα θα μπορούσε, οι τιμές των προϊόντων να καθορίζονται με όρους περίπου καρτέλ και τα εισοδήματα των παραγωγών εδώ και χρόνια να έχουν πάρει την κατιούσα.

Είμαστε από αυτούς που πιστεύουν στις δυνατότητας του τοπικού αγροτοδιατροφικού τομέα. Αυτός θα μπορούσε να είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες πάνω στον οποίο θα στηριχθεί η παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση του νησιού. Για να γίνει όμως αυτό εφικτό, ο τομέας θα πρέπει να εξυγιανθεί και αυτό δεν είναι δουλειά μόνο της κυβέρνησης.

Είναι πρώτα και κύρια δουλειά των παραγωγών. Αυτοί είναι που θα επωφεληθούν από την εξυγίανσή του και σε αυτή την κατεύθυνση έχουμε πολλά ακόμα να συζητήσουμε και να κάνουμε!

 


Στην ίδια ενότητα

Show Buttons
Hide Buttons